Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

Κενό μνήμης;

Ο Βαγγέλης Βενιζέλος θέλησε να δώσει (τη δική του) ερμηνεία στο ποιος οδήγησε στη συγκυβέρνηση με την ΝΔ., ενώ ο ένας μετά τον άλλο, τα μέλη της σημερινής ηγετικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ αφήνουν να εννοηθεί ότι ο Παπανδρέου οδήγησε στη συγκυβέρνηση με την ΝΔ, ξεκινώντας από τον Ιούνιο του 2011.
Ας κάνουμε λοιπόν, μια σύντομη αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν
Ιούνιος 2011…Παραιτήσεις βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και ατέλειωτες δηλώσεις που αμφισβητούν την κυβέρνηση και τους χειρισμούς της.

  • Παραίτηση των βουλευτών Λιάνη και Αθανασιάδη, παραίτηση από το ΕΣ του πρώην Υπουργού Κοτσακά.
  • Ο βουλευτής Μίμης Ανδρουλάκης  με "κείμενο – παρέμβαση" υποστηρίζει ότι πρέπει να σχηματιστεί άμεσα κυβέρνηση ευρείας εμπιστοσύνης με πρωτοβουλία του Προέδρου της Δημοκρατίας
  • Με την επιστολή τους 16 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ζητούν από τον πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου, να βάλει τέλος στις λευκές επιταγές από την κοινοβουλευτική ομάδα ενόψει του μεσοπρόθεσμου . Το κείμενο υπογράφουν οι Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, Βασίλης Γερανίδης, Τόνια Αντωνίου, Σοφία Γιαννακά, Έκτωρ Νασιώκας, Εύα Καϊλή, Νίκος Σαλαγιάννης, Παναγιώτης Κουρουμπλής, Σούλα Μερεντίτη, Γιώργος Ρομπόπουλος, Όλγα Ρεντάρη-Τέντε, Κώστας Καρτάλης, Πάρις Κουκουλόπουλος, Μιχάλης Τζελέπης, Δημήτρης Λιντζέρης, Βασίλης Τόγιας.
  • Σε συνεδρίαση του Κοινοβουλευτικού Τομέα Εργασίας του Κινήματος, τέσσερις βουλευτές, η Τόνια Αντωνίου, ο Βασίλης Γερανίδης, ο Βασίλης Τόγιας και ο Νίκος Ζωίδης, ζήτησαν καθαρά και ξάστερα εκλογές εδώ και τώρα, θέτοντας ζήτημα πολιτικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης.
  • η Βάσω Παπανδρέου στοχοποίησε τον υπουργό Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου. 
  • Τη φρασεολογία της ΝΔ για τους χειρισμούς της κυβέρνησης χρησιμοποίησε και ο Παναγιώτης Κουρουμπλής:
  • Έλλειμμα ανάπτυξης στην πολιτική της κυβέρνησης διαπίστωσαν η Έλενα Παναρίτη και ο Ανδρέας Μακρυπίδης. 
  • Πολύ σκληρός εμφανίστηκε ο Πάρης Κουκουλόπουλος. Έθεσε το θέμα της "πλατείας" και το θέμα της μετανάστευσης Ελλήνων στο εξωτερικό, ζητώντας τέλος στην πολιτική των διλημμάτων.
  • “ Επιστροφή στον σοσιαλισμό πρότεινε ο Λάμπρος Μίχος.
  • Ως κόκκινη γραμμή έθεσε την επιβάρυνση στους μισθωτούς ο Βασίλης Τόγιας. “Το μεσοπρόθεσμο πρέπει να πάρει διαζύγιο με τις λογικές περικοπών του πρώτου μνημονίου. Γι’ αυτό, κανένα βάρος και κανένα κόψιμο σε μισθωτούς και συνταξιούχους”.
  • Ο Νίκος Σαλαγιάννης έθεσε ζήτημα υλοποίησης του μεσοπρόθεσμου. 
  • "Όχι" στη νέα δανειακή σύμβαση είπε η Κατερίνα Μπατζελή:
  • Η Χρ. Αράπογλου κάλεσε τη Βουλή να ακούσει την “πλατεία”, 
  • Να εγκρίνει η “πλατεία” το δημοψήφισμα ζήτησε ο Γιάννης Αμοιρίδης και επιτέθηκε στην κυβέρνηση. 
  • Ριζικό ανασχηματισμό αντιπρότεινε ο Δημήτρης Κρεμαστινός. 
  • “ Συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ εισηγήθηκε ο Έκτωρ Νασιώκας και ζήτησε παραιτήσεις υπουργών.  
  • Η Τόνια Αντωνίου ζήτησε εκλογές, όπως και ο Νίκος Ζωίδης. “Δεν μου έχει εξηγηθεί επαρκώς γιατί οι εκλογές είναι εγκληματικές”, είπε, ενώ στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Δημήτρης Βαρβαρίγος. “Ο κόσμος βλέπει σκοτάδι. Φέρτε το μεσοπρόθεσμο με 180, και αν γίνεται να πάμε σε εκλογές”. Επίσης, πρόωρες εισηγήθηκε και ο Βασίλης Γερανίδης. “Η μόνη λύση είναι εκλογές, γιατί ούτως ή άλλως θα συρθούμε σε αυτές”.
Αυτά για να επουλώσουμε τα κενά μνήμης.....

Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014

Γραφείο Τυπου Γ. Παπανδρέου: Καμία κουβέντα από κανέναν, ούτε από την αξιωματική αντιπολίτευση, για το πώς θα δημιουργήσουμε, υγιώς, νέο πλούτο.

Ο Πρωθυπουργός, στην προσπάθειά του να απαντήσει στην πλειοδοσία υποσχέσεων του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, καταφεύγει σε ισχυρισμούς που τον εκθέτουν ανεπανόρθωτα.

Όπως έχουν εκτεθεί ανεπανόρθωτα και άλλοι κατά το παρελθόν, προβάλλοντας παρόμοιους ισχυρισμούς, αλλά για τους δικούς τους λόγους.

Και τούτο, γιατί: 

Πρώτον, το προεκλογικό Πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ το 2009 ήταν το πιο μετριοπαθές πρόγραμμα κόμματος εξουσίας - σε ότι αφορά στις πολιτικές παροχών - στην ιστορία της Μεταπολίτευσης. Ήταν όμως ριζοσπαστικό, διότι έθετε επί τάπητος και αντιμετώπιζε ουσιαστικά και ριζικά τα χρόνια προβλήματα του ελληνικού κράτους και του πολιτικο-οικονομικού συστήματος. 

Για αυτό, αγκαλιάστηκε από υγιείς παραγωγικές δυνάμεις και φορείς, ενώ στηρίχτηκε ως η μόνη λύση για τη χώρα από όλα ανεξαιρέτως τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ - για όσους το έχουν ξεχάσει.

Δεύτερον, το προεκλογικό Πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ το 2009 ουδεμία απολύτως σχέση έχει με τα Ζάππεια 1, 2 και 3, τα ισοδύναμα μέτρα των 18 δις ευρώ, αλλά και τα όσα εξίσου ανεύθυνα εξαγγέλλει ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, σήμερα. 

Όποιος ψάχνει για λαϊκισμό, μπορεί να βρει πολύ ικανοποιητικές δόσεις σε όσα εξήγγειλαν οι κύριοι Σαμαράς και Τσίπρας ως αρχηγοί αξιωματικής αντιπολίτευσης τα τελευταία χρόνια.     

Τρίτον, επίσης για όσους το έχουν ξεχάσει, δίνουμε σε πλήρη ανάπτυξη την τότε πρόταση και το ακριβές νόημα του «λεφτά υπάρχουν»: «Λεφτά υπάρχουν, αν τα διεκδικήσεις, αν προσελκύσεις επενδύσεις, αν νοικοκυρέψεις το κράτος, αν αξιοποιήσεις τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας, ώστε να αβγατίσουν και να δημιουργήσουν νέο πλούτο. Αλλά αυτά θέλουν σχέδιο και θέλουν σχέδιο που να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, όχι το συμφέρον των κομματικών παραγόντων, των «ημέτερων» και των ισχυρών στη χώρα μας».

Είναι ακριβώς αυτά τα συμφέροντα που δείχνει να υπηρετεί όλο και περισσότερο η σημερινή κυβέρνηση. Δεν είναι τυχαία η πρωτοφανής της ασυλία. Ούτε, αντιθέτως, ο πόλεμος που δέχτηκε η κυβέρνηση Παπανδρέου.

Και είναι ακριβώς αυτό που δεν κάνει η σημερινή κυβέρνηση: σχέδιο για νέο παραγωγικό πρότυπο. Καμία κουβέντα από κανέναν, ούτε από την αξιωματική αντιπολίτευση, για το πώς θα δημιουργήσουμε, υγιώς, νέο πλούτο.   

Τέταρτον, αν θέλει η σημερινή κυβέρνηση να ξαναθυμηθεί «τι μας έφερε σε αυτή την κατάσταση», είναι πολύ απλό:

Ας ξαναδιαβάσουν τον προϋπολογισμό του 2013. Και για να το κάνουμε πιο λιανά, αναφερόμαστε στην αποδοχή από το σύνολο της ΝΔ, ότι το έλλειμμα του 2009 δεν ήταν το 6%, όπως επισήμως ενημέρωνε η τότε κυβέρνηση της ΝΔ την ΕΕ, λίγα μόλις 24ωρα πριν από τις εκλογές, αλλά ήταν 36 δις Ευρώ, ή 15,6%.  

Αποτέλεσμα; Διπλασιασμός του χρέους της χώρας μέσα σε λιγότερο από 5 χρόνια.

Αυτά τα δεδομένα διαμόρφωσαν το πλαίσιο της ακολουθούμενης πολιτικής, την οποία το σύνολο των μελών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ ψήφισε κατά την ψηφοφορία για την έγκριση του προϋπολογισμού του 2013, συμπεριλαμβανομένου του κ. Καραμανλή.

Ο προϋπολογισμός έφερε την υπογραφή του κ. Πρωθυπουργού. 

Ας μην κρύβονται, λοιπόν, πίσω από κατασκευασμένα συνθήματα και ας σεβαστούν την ίδια τους την υπογραφή. 

Τα μνημόνια δεν θα είχαν λόγο ύπαρξης εάν ήταν διαφορετικά τα δεδομένα. Αλλά αυτά τα δεδομένα μας απέκλεισαν από τις αγορές και μας οδήγησαν στο να ζητηθεί βοήθεια από τους εταίρους. 

Και τα δεδομένα αυτά, δεν τα διαμόρφωσε το ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ διαχειρίστηκε μια πραγματικότητα που είχε διαμορφώσει η Κυβέρνηση της ΝΔ επί 5 χρόνια. 

Εκεί ας ψάξουν για τους εμπρηστές της ελληνικής οικονομίας. Μια κυβέρνηση των προσλήψεων από το παράθυρο, της παντελούς αδυναμίας ελέγχου της σπατάλης, των πελατειακών διευθετήσεων για μικρά ή μεγάλα συμφέροντα, κοκ.

Πέμπτον, το πιο ανησυχητικό είναι η απόλυτη σύμπνοια σημερινής κυβέρνησης και σημερινής αντιπολίτευσης στο να μη λένε λέξη για το τι πραγματικά μας οδήγησε στην κρίση - απόλυτη σιγή για το έγκλημα σε βάρος της χώρας μέχρι το 2009.

Δείχνουν, όλοι τους, να μην έχουν καταλάβει τίποτα ή να μην θέλουν να καταλάβουν τίποτα.

Αναδεικνύεται έτσι για ακόμη μία φορά η σημασία της πρόσφατης ομιλίας του Γιώργου Παπανδρέου στα εγκαίνια της έκθεσης "Από τον Ανένδοτο στην Αλλαγή". Δύο μόνο αποσπάσματα:

"…Δεν είναι τυχαίο, ότι οι συντηρητικοί αριστερά και δεξιά, θέτουν το κυβερνητικό τους δίλημμα, μιλώντας και οι δύο για την «Έξοδο από το Μνημόνιο» και τη «Μεταμνημονιακή Ελλάδα».
Διαγωνίζονται σε μια δήθεν φιλολαϊκή ρητορική.
Αρνούμαι να μπω στο δίλημμα αυτό.
Είναι οι δύο όψεις του ίδιου συντηρητικού νομίσματος.
Μιλούν για την μεταβατική περίοδο.
Δεν μιλούν για το που θα μεταβούμε.
Στην ουσία και οι μεν και οι δε, πράττουν ότι και με το δημοψήφισμα του 2011.
Θέτουν ένα ψευτοδίλημμα.
Κρύβονται από τα πραγματικά προβλήματα.
Γιατί;
Μήπως γιατί τους βολεύει το γνωστό πελατειακό παιχνίδι;
Αυτό της νομής της εξουσίας, αντί της αλλαγής;
Εμείς θέλουμε να μιλήσουμε για τη «Μεταπελατειακή Ελλάδα».
Για την Ελλάδα των αξιών…

…Φαίνεται ότι είναι αρκετοί εκείνοι που θα ήθελαν να ξαναγυρίσουμε στις παλιές μας συνήθειες.
Θα έχετε ακούσει πολλούς να μιλάνε για επιστροφή στην «ομαλότητα» μετά από την περιπέτεια του Μνημονίου – και την ταυτίζουν με μια δήθεν «κανονικότητα».
Ναι, την επιστροφή στα κακώς κείμενα.
Επιστροφή στα τερατώδη ελλείμματα, τα αισχρά μαγειρέματα, το ρουσφέτι, που είχε γονατίσει το δημόσιο. Την αδιαφάνεια στις προμήθειες.
Τα χατίρια σε συμφέροντα, τραπεζίτες και μίντια – την αιχμαλωσία της πολιτικής ζωής του τόπου.
Όλα όσα δημιούργησαν τη φούσκα του 2009, ένα έγκλημα σε βάρος της Ελλάδας και των παιδιών της.
Συντάσσομαι με εκείνους που λένε ότι δεν υπάρχει καμία τέτοια «κανονικότητα» στην οποία πρέπει να επιστρέψουμε.
Η Ελλάδα, παρά τους αγώνες δύο δεκαετιών, για να μην πω δύο αιώνων, έχει ακόμη υστερήσεις και αγκυλώσεις μεγάλες.
Για αυτό χρειάζεται μια επανάσταση.
Την επανάσταση του αυτονόητου.
Τώρα είναι η ευκαιρία να γίνουμε μια σύγχρονη δημοκρατία, με θεσμούς και αξιοπιστία, που συνομιλεί ισότιμα με όλους γιατί είναι άξια σεβασμού από όλους". 

ΥΓ. Με την ευκαιρία και με αφορμή σημερινό δημοσίευμα σχετικό με την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, στην ίδια εφημερίδα που φιλοξενεί τη συνέντευξη του κ. Πρωθυπουργού, σημειώνεται τούτο:

Ο Γιώργος Παπανδρέου, ό,τι έχει να πει το λέει ο ίδιος, δημοσίως και με παρρησία. Ως εκ τούτου, ούτε ανάγκη καταφυγής στον χώρο της φαντασίας υπάρχει, ούτε πολύ περισσότερο οποιασδήποτε κίνησης που θα τον ανάγκαζε να δώσει απαντήσεις. 
Όλα στην ώρα τους.

Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2014

Γιώργος Παπανδρέου: η πρόκληση είναι, αν είμαστε έτοιμοι να αποτελέσουμε μία πραγματική συλλογική δύναμη ή θα πορευτούμε ο καθένας μόνος του, χωρισμένοι σε δόγματα, θρησκείες και σύνορα

Ο Γιώργος Παπανδρέου, άνοιξε με ομιλία του τις εργασίες Συνεδρίου της Royal Bank of Scotland, στο Λονδίνο, με θέμα την κρίση και τις επιπτώσεις της αλλά με έμφαση στις προοπτικές για την Ευρώπη.

Στην ομιλία του, ο Γιώργος Παπανδρέου, αναφέρθηκε στις γεωπολιτικές εξελίξεις ανατολικά και νότια της Ευρώπης. Τις συνέδεσε μάλιστα, με τον τρόπο που η Ευρώπη αντιμετώπισε την δημοσιονομική κρίση, τονίζοντας πως ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε ως Ευρώπη τα εσωτερικά μας ζητήματα, είχε αντίκτυπο και στις εξωτερικές μας σχέσεις. Απωλέσαμε έτσι, την «ήπια ισχύ» της Ευρώπης και τη δυνατότητά μας να ανταποκριθούμε άμεσα και αποτελεσματικά στις εξελίξεις στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή.

«Αντιμετωπίζοντας τα προβλήματά μας με ένα στενό, εθνικό ή εθνικιστικό τρόπο, αγνοώντας πως οι εξελίξεις γύρω μας, σύντομα θα επηρεάσουν τα πραγματικά μας εθνικά συμφέροντα», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Τόνισε πως οι εμπειρίες που πρέπει να έχει αποκομίσει η Ευρώπη από τη διαχείριση της κρίσης είναι:
Προτεραιότητα στις μεταρρυθμίσεις, όχι στη δογματική λιτότητα.
Συλλογικές απαντήσεις ώστε να μετριάζουμε τις επιπτώσεις των κρίσεων. Ο καθένας μόνος του, δεν γίνεται, πολύ περισσότερο σε περιβάλλον παγκοσμιοποίησης.
Δημιουργία ευρύτερων συναινέσεων για αλλαγές στις κοινωνίες μας. Αυτό βεβαίως, προϋποθέτει την ύπαρξη του απαραίτητου χρόνου.

Ιδιαίτερη και αναλυτική αναφορά, έκανε στα επιτεύγματα της προσπάθειας των Ελλήνων τα τελευταία χρόνια, επισημαίνοντας ότι, μπορούν και πρέπει όσοι λόγω και της κρίσης είχαν επιφυλάξεις έναντι της Ελλάδας, να την βλέπουν με εμπιστοσύνη.

Όσον αφορά, το ερώτημα: Που πάμε τώρα;

Στην Ευρώπη συνεχίζουν να υπάρχουν ανισορροπίες. Ένα κοινό νόμισμα δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει μέσα σε πολλαπλές αγορές ομολόγων, με διαφορετικά επιτόκια, δίχως μια κανονική τραπεζική ένωση. Η πραγματική οικονομία παραμένει στεγνή από την έλλειψη ρευστότητας. Η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα μπορεί να προχωρήσει σε μία ποσοτική χαλάρωση, αλλά ο μηχανισμός μετάδοσης αυτών των μέτρων είναι προβληματικός και οι διάφορες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις εντός της Ευρωζώνης, δεν θα έχουν ενιαία επιτόκια. Και οι ίδιες οι Τράπεζες, είναι πιθανό να κοιτάξουν περισσότερο το δικό τους ισοζύγιο παρά την δανειοδότηση επιχειρήσεων.

Η ανεργία παραμένει το μεγάλο εμπόδιο, όχι μόνο για τις κοινωνίες αλλά και τις ίδιες τις τράπεζες, οι οποίες είναι αντιμέτωπες με όλο και περισσότερα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.

Τι πρέπει να κάνουμε; Τι πρέπει να γίνει πλέον στην Ευρώπη;


Ο Γιώργος Παπανδρέου, σημείωσε πως «το τι πρέπει να γίνει, δεν είναι πλέον οικονομικό ζήτημα. Είναι πολιτικό. Και η πρόκληση είναι, αν είμαστε έτοιμοι να αποτελέσουμε μία πραγματική συλλογική δύναμη ή θα πορευτούμε ο καθένας μόνος του, χωρισμένοι σε δόγματα, θρησκείες και σύνορα.

Η Ευρώπη θα μπορούσε και θα έπρεπε να είναι το μοντέλο μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης και αντιμετώπισης κοινών απειλών. Παρά τις εθνοτικές και πολιτισμικές διαφορές βρήκαμε τρόπους συνεργασίας, μιας συνεργασίας βασισμένης σε αξίες και συμφέροντα που ξεπερνούσαν τα έθνη μας. Βασιστήκαμε στο κοινό καλό.

Πρέπει σήμερα και πάλι να λάβουμε τολμηρές πολιτικές αποφάσεις.
Περισσότερη ή λιγότερη Ευρώπη;

Επιθυμώ περισσότερη Ευρώπη. Επιθυμώ μια τραπεζική ένωση. Συντονισμό των δημοσιονομικών πολιτικών. Ευρωομόλογα για την αντιμετώπιση και των επιμέρους χρεών αλλά και την ανάπτυξη ιδιωτικών επενδύσεων. Η Ευρώπη μπορεί να γίνει υπόδειγμα Πράσινης Ανάπτυξης κι αυτό έχει τη δική του ξεχωριστή γεωπολιτική σημασία σήμερα. Χρειαζόμαστε συντονισμένη κοινωνική πολιτική για την ανεργία. Για παράδειγμα, ένα Erasmus για τους άνεργους. Χρειαζόμαστε κοινή Άμυνα – κοινό ευρωπαϊκό στρατό. Κοινή φορολογική πολιτική, αντιμετώπιση της φοροαποφυγής και φοροδιαφυγής.

Όχι όμως να τα φορτώσουμε όλα αυτά σε μία Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Ούτε περισσότερη Ευρώπη σημαίνει περισσότερη ισχύ στη γραφειοκρατία των Βρυξελλών ή σ’ ένα ευρωπαϊκό διευθυντήριο.

Μπορούμε να έχουμε Δημοκρατία, πέρα από τα σύνορα.
Μπορούμε να είμαστε ξανά καινοτόμοι, δημιουργώντας έναν Ευρωπαϊκό «Δήμο» με κοινωνικό και πολιτικό χώρο για συμμετοχική δράση πέρα από σύνορα.
Γιατί όχι άμεση εκλογή του Προέδρου της ΕΕ από τους Ευρωπαίους πολίτες;
Γιατί όχι δημοψηφίσματα σε όλη την Ευρώπη;
Γιατί όχι κοινές πολιτικές μετανάστευσης, δίνοντας πανευρωπαϊκά δικαιώματα στους ανθρώπους αυτούς.
Γιατί όχι μια κοινή πολιτική ιθαγένειας;
Γιατί να μην χρησιμοποιήσουμε τις νέες τεχνολογίες για διαβούλευση πάνω στις πολιτικές μας;

Ξέρω πως πηγαίνω κόντρα στο ρεύμα με αυτά.

Όμως, ή θα δράσουμε από κοινού και θα ενώσουμε δυνάμεις ή θα αντιμετωπίσουμε τη διάλυση του Ευρωπαϊκού μας οράματος. Από εμάς εξαρτάται.

Χθες το απόγευμα, στο πλαίσιο του Συνεδρίου, ο Γιώργος Παπανδρέου και ο πρώην Πρωθυπουργός της Ιταλίας, Μάριο Μόντι, συζήτησαν ενώπιον των συμμετεχόντων τις προοπτικές για την Ευρώπη.

Η συζήτηση έγινε, αφού είχαν γίνει γνωστές οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Μάριο Ντράγκι.

Οι αποφάσεις χαρακτηρίστηκαν και από τους δύο θετικές. Επισημάνθηκε ωστόσο, ότι θα μπορούσαν να έχουν ληφθεί πολύ νωρίτερα.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, υποστήριξε επίσης – και ο Μάριο Μόντι εξέφρασε την συμφωνία του, ότι είναι αναγκαίο να συνοδευτούν από αποφάσεις που θα ενισχύουν μια κοινή πολιτική δημοσίων επενδύσεων, ιδιαιτέρως για την πράσινη – βιώσιμη ανάπτυξη, όπως για παράδειγμα στην ενέργεια, ώστε και να ενισχύεται η αποτελεσματικότητα των υποδομών για το κοινό καλό σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της ΕΕ και να δημιουργούνται θέσεις εργασίας, κάτι που αποτελεί μείζον ζητούμενο και να καταστεί η Ευρώπη ανταγωνιστική εκεί που μπορεί να έχει την υπεροχή, έναντι των αναδυόμενων αγορών.

Αυτό το τελευταίο, χαιρετίστηκε ιδιαιτέρως από τους συμμετέχοντες, καθώς οι επενδυτές που σήμερα προβληματίζονται λόγω του γενικότερου ασταθούς περιβάλλοντος, θα μπορούσαν να βρουν μια διέξοδο για τις επενδύσεις τους – κάτι που βεβαίως, θα σήμαινε πολλαπλά οφέλη για όλη την Ευρώπη.

Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Η ομιλία του Γ. Παπανδρέου στα εγκαίνια της έκθεσης «Από τον Ανένδοτο στην Αλλαγή».

Κυρίες και κύριοι,
Φίλες και Φίλοι,
Σας ευχαριστώ όλους για τη σημερινή σας παρουσία.
Είναι τιμή για όλους μας να βρισκόμαστε σήμερα εδώ.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους δούλεψαν για να γίνει πραγματικότητα η σημερινή έκθεση.
Ξεκινώ τις σκέψεις μου με ένα ερώτημα:
Γιατί αυτή η Έκθεση;
Είχαμε τη φιλοδοξία, να αποτελέσει αυτή η Έκθεση τον ελάχιστο φόρο τιμής στην Ελλάδα που αντιστέκεται, στην Ελλάδα που θέλει να αλλάξει.
Μέσα από δύο ιστορικές προσωπικότητες,
τον Γεώργιο Παπανδρέου – τον Γέρο της Δημοκρατίας,
και τον Ανδρέα Παπανδρέου,
να παρουσιάσουμε τους αγώνες μιας Παράταξης, ενός λαού.
Για περισσότερη Δημοκρατία, Δικαιοσύνη, Αλληλεγγύη, Αξιοπρέπεια.
Αγώνες στους οποίους συμμετείχαν τα δυναμικότερα τμήματα του Ελληνικού λαού και εκφράστηκαν μέσα από αυτούς.
Αγώνες με πρόσημο προοδευτικό, αισιόδοξο, με οράματα με απαιτήσεις.
Για μια Ελλάδα, που μέσα μας, ξέραμε ότι υπήρχε, ότι μπορούσε.
Για μια υπόθεση που ξέραμε ότι ήταν εφικτή – όχι ουτοπική.
Είχαμε τη φιλοδοξία, αυτή η Έκθεση να αποτελέσει ένα προσκλητήριο μνήμης, για παλιούς και νέους, αλλά και μια απάντηση σε όσους συνειδητά θέλουν να ξεχάσουν, να υποτιμήσουν, να αλλοιώσουν τη σημασία αυτών των αγώνων.
Στον διάβα αυτής της ιστορικής πορείας και λάθη έχουν γίνει – κανένας μας αλάθητος – πρώτος το ομολογώ.
Αλλά όσοι θέλουν να απαξιώσουν τις τεράστιες προσπάθειες για δημοκρατία και αλλαγή, την ιστορία αυτού του λαϊκού κινήματος, τους αγώνες που άλλαξαν την χώρα, απλά – πολύ απλά, θέλουν έναν λαό, έναν πολίτη, ηττοπαθή, ένα πολίτη που δεν πιστεύει στον εαυτό του, παραιτημένο.
Φίλες και φίλοι,
Οι επέτειοι, ποτέ δεν χάνουν την αξία τους, αλλά η σημασία τους πάντα έτσι επανα-καθορίζεται.
Αυτό που θέλαμε να πούμε με αυτή την έκθεση είναι ένα “ΟΧΙ”.
Στην απαξίωση και στην ηττοπάθεια.
Και ένα ΝΑΙ.
ΝΑΙ μπορούμε.
Μπορούμε να είμαστε περήφανοι για την ιστορία αυτού του Κινήματος.
Να πούμε ότι, στην πρόσφατη κρίση, οι θυσίες, οι σκληρές αποφάσεις που μας πόνεσαν όλους, όσο και αν ήταν απαραίτητες δεν μας ήταν αρεστές.
Μας έκαναν πιο σοφούς και πιο ταπεινούς
αλλά η ιστορία μας δεν θα ακυρωθεί,
τα όνειρά μας δεν θα ταπεινωθούν
ούτε θα χαθεί η πίστη μας στις δυνατότητες της χώρας.
Aυτές είναι οι προσδοκίες μας για αυτή την έκθεση.
Τόσο απλά.
Τόσο αληθινά.
Όμως η δική μας φιλοδοξία, ξεπεράστηκε από την δική σας ανταπόκριση.
Όχι μόνο η παρουσία σας, αλλά το ενδιαφέρον που προκάλεσε, οι προσδοκίες που δημιούργησε, ξεπέρασαν κατά πολύ τις δικές μας επιδιώξεις.
Το γεγονός αυτό, το ερμηνεύω απλά.
Αναζητά ο κόσμος μας μια νέα αρχή.
Εκφράζει το αίτημα και την ελπίδα για ένα καινούργιο ξεκίνημα.
Μια αναγέννηση του Κινήματός μας.

Από τον ΑΝΕΝΔΟΤΟ στην ΑΛΛΑΓΗ (βιντεο)


Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

Ίδρυμα Ανδρέας Παπανδρέου- Ενημερωτικό σημείωμα

Από το Ίδρυμα Ανδρέα Παπανδρέου, σε συνέχεια σχετικής ανακοίνωσης για
την Έκθεση «Από τον Ανένδοτο στην Αλλαγή», η οποία πραγματοποιείται με
αφορμή την συμπλήρωση 40 χρόνων από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας
και την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, αλλά και 50 χρόνων από την εκλογική νίκη της
Ένωσης Κέντρου, και θα στεγαστεί στο Ζάππειο Μέγαρο (1-7 Σεπτέμβρη),
σημειώνονται τα ακόλουθα:

Στην Έκθεση, ανάμεσα στο πλούσιο ανέκδοτο υλικό από τα αρχεία των
Ιδρυμάτων Γεωργίου και Ανδρέα Παπανδρέου, που θα καταγράφουν με του
δικό τους ιδιαίτερο τρόπο την πορεία και τους αγώνες του Ελληνικού
λαού για την κατοχύρωση της Δημοκρατίας αλλά και την Αλλαγή της χώρας,
εκτίθενται για πρώτη φορά,

Αυθεντικά χειρόγραφα, ανέκδοτες φωτογραφίες, σημειώσεις, και
αποσπάσματα ομιλιών του Ανδρέα και του Γεωργίου Παπανδρέου,

Προεκλογικά σκίτσα της Ένωσης Κέντρου που αφορούσαν τη σύγκριση μεταξύ
της πολιτικής της ΕΡΕ και του προγράμματος της Ένωσης Κέντρου,

Επιστολές του Ανδρέα προς τον Γεώργιο Παπανδρέου, με τους
προβληματισμούς του για την πορεία της Ένωσης Κέντρου, το 1966,

Χειρόγραφα κείμενα του Ανδρέα Παπανδρέου για το ΠΑΚ,

Αφίσες και φυλλάδια του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ,


Χειρόγραφες σημειώσεις του Ανδρέα Παπανδρέου ως Προέδρου του ΠΑΣΟΚ,
από την πρώτη περίοδο της Αντιπολίτευσης,

Συγχαρητήρια επιστολή του Παναγιώτη Κανελλόπουλου προς τον Ανδρέα
Παπανδρέου για την ανάληψη της πρωθυπουργίας το 1981, καθώς και
επιστολές από δημιουργούς της Τέχνης (Κούν – Σολωμός),

Χειρόγραφες σημειώσεις του Ανδρέα Παπανδρέου ως πρωθυπουργού – 1984,
που απευθύνονται προς στελέχη του Κινήματος,

Αποσπάσματα ομιλιών του για την οικονομία, την κοινωνία, την
αποκέντρωση, την ισότητα, την παιδεία, που αναδεικνύουν το έργο των
κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και δηλώσεις του για το δημόσιο χρέος.

Επίσης, σας ενημερώνουμε ότι,

Η είσοδος στην Έκθεση, η οποία θα λειτουργεί κάθε μέρα 10:00 πμ – 1:00
μμ και 5:00 – 7:00 μμ, θα είναι ελεύθερη για όλους τους πολίτες.

Ελεύθερη θα είναι η είσοδος και στα εγκαίνια της Έκθεσης, που θα
πραγματοποιηθούν με ομιλία του Γιώργου Α. Παπανδρέου, την Δευτέρα 1
Σεπτεμβρίου, στις 7:30 μμ.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΕΝΔΟΤΟ ΣΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ