Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Γιώργος Παπανδρέου:Έκτακτο και Ανοιχτό Συνέδριο ΠΑΣΟΚ -ένα εγερτήριο πολιτικό δημοκρατικό ΣΟΚ

Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, όπως είχε ήδη δημοσιοποιηθεί αμέσως μετά την χθεσινή συνάντησή του με τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελο Βενιζέλο, του απέστειλε σήμερα, την πρότασή του για την αναγέννηση και την ανασυγκρότηση του Κινήματος.

Στην πρότασή του, ο Γιώργος Παπανδρέου, αναφέρει:

Η πρότασή μου, αφορά στην πορεία και το μέλλον του ΠΑΣΟΚ ως πολιτικού φορέα που έχει ταυτιστεί με τους αγώνες του Ελληνικού λαού, για τη Δημοκρατία και την Αλλαγή του τόπου - και τα τελευταία χρόνια, με την ανάληψη του βάρους για την αντιμετώπιση της κρίσης, που σε κάθε περίπτωση δεν του αναλογούσε.

Στις δημόσιες παρεμβάσεις μου έχω διατυπώσει επανειλημμένα τις απόψεις μου για τα ζητήματα που αφορούν το Κίνημά μας. Και εδώ και πολύ καιρό, έχω εκφράσει με παρρησία τις θέσεις μου, τόσο για το τι χρειάζεται το Κίνημά μας στην πορεία του προς το μέλλον, όσο και τις ενστάσεις και διαφωνίες μου για τις οβιδιακές μεταμορφώσεις που επιχειρούνται κατά καιρούς στο Κίνημα.

Ωστόσο, στις κρίσιμες στιγμές που διέρχεται το Κίνημά μας, αισθάνομαι την ανάγκη να απευθυνθώ και σε κάθε μέλος και φίλο του ΠΑΣΟΚ, αλλά και σε κάθε πολίτη που ενδιαφέρεται πραγματικά για την πορεία του τόπου, κοινοποιώντας τις σκέψεις μου και την πρότασή μου γραπτώς, μακριά από ενδιάμεσους και ψιθύρους.

Με απόλυτη καθαρότητα, με απόλυτη διαφάνεια. 
Όπως έκανα πάντα.

Ως εκ τούτου, θέλω να είμαι σαφής και συνοπτικός:

1. Οι όποιες διεργασίες συντελούνται σήμερα στο Κίνημα, ελάχιστη σχέση έχουν με την κοινωνία και τις ανάγκες της. Η ενασχόληση με το κομματικό «καπέλο», με την ονοματολογία, αλλά και με τις όποιες μεταμορφώσεις του Κινήματος, σκοτώνει την ουσία.

2. Η ουσία είναι η Πολιτική. Η πολιτική είναι θέσεις. Από την ίδρυσή του το ΠΑΣΟΚ και στις καλύτερές του στιγμές, έθετε - και χωρίς φόβο - τα ουσιαστικά διακυβεύματα για τη χώρα. Μπορούσε έτσι και ένωνε πλατιά στρώματα του Ελληνικού λαού που διψούσαν για αλλαγές. 
Την περίοδο 2009-2011, το ΠΑΣΟΚ έκανε το πατριωτικό του καθήκον. Μόνο του, χωρίς τη στήριξη καμιάς άλλης πολιτικής δύναμης, για να μην χρεοκοπήσει η χώρα. 
Όμως, το διακύβευμα ήταν βαθύτερο. Το φάσμα της χρεοκοπίας προήλθε από τη γιγάντωση ενός μοντέλου πελατειακού καπιταλισμού. Από την υπονόμευση των δημοκρατικών θεσμών και λειτουργιών.  
Η διακυβέρνηση της χώρας, με αποκορύφωμα την περίοδο 2004-2009, συνέβαλε ώστε να κυριαρχήσουν αντιλήψεις και πρακτικές, που επέτρεψαν, πόροι και πλούτος του Ελληνισμού, να γίνουν βορά ισχυρών ιδιοτελών συμφερόντων.
Επέτρεψαν, δηλαδή, να σπαταληθούν και εν τέλει να χαθούν, με ζημία για την οικονομική ανάπτυξη, το κοινό καλό και τον Έλληνα πολίτη.

Θεωρώ αυτονόητο ότι, μπροστά σε αυτό το διακύβευμα απαιτούνται θέσεις που να υπηρετούν αρχές και αξίες, θέσεις - και αγωνιστική διάθεση για αυτές - που να ανταποκρίνονται στις δημοκρατικές και σοσιαλιστικές μας ρίζες. 
Θέσεις, δηλαδή, που να διασφαλίζουν έμπρακτα το δημόσιο συμφέρον και το συλλογικό καλό, με κοινούς κανόνες για όλους, χωρίς εξαιρέσεις και γκρίζες περιοχές.
Καθαρές θέσεις, συνεχείς πρωτοβουλίες και μάχες για θεσμούς και πρακτικές που να προωθούν την ισονομία, την διαφάνεια, την αξιοκρατία, τη λογοδοσία. 
Αυτή και μόνο μπορεί να είναι η βάση για μια βιώσιμη οικονομία και για την εμπέδωση κοινωνικής δικαιοσύνης και δημοκρατικού κράτους δικαίου.

Αυτή είναι η μάχη που πρέπει και αξίζει να δοθεί. 
Αυτή η μάχη μπορεί να ενώσει ευρύτατα στρώματα του Ελληνικού λαού. 
Και αυτή η μάχη, απαιτεί και Συμμετοχή του κόσμου. 

Σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία όσων πονάνε πραγματικά για το ΠΑΣΟΚ και τις αξίες που εξέφρασε, λένε ότι, τα όσα γίνονται στο Κίνημα δεν οδηγούν πουθενά. Κάθε μέρα που συνεχίζονται όλες αυτές οι πρακτικές και οι διαδικασίες, το Κίνημα αιμορραγεί. Μερικοί λένε, μάλιστα, ότι πλέον ψυχορραγεί. Ούτε Θέσεις υπάρχουν, ούτε Συμμετοχή. 
Είναι προφανές ότι, τα όποια σχήματα έπονται.
Όποιος δεν το βλέπει, εθελοτυφλεί.

3. Είτε το θέλουμε είτε – κάποιοι – όχι, το ΠΑΣΟΚ υπήρξε η θεσμική έκφραση της Παράταξης, των ευρύτερων δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων τις τελευταίες δεκαετίες. Πρέπει, λοιπόν, να το σεβαστούμε όλοι. Ο σεβασμός αυτός δεν είναι ζήτημα συμβόλων ή ονομάτων. Είναι ζήτημα σεβασμού των αρχών του, και εντέλει, όσων αγωνίστηκαν όλα αυτά τα χρόνια και συνεχίζουν να αγωνίζονται, παλαιότερων και νεότερων, εμάς των ίδιων, αν θέλουμε να πάμε παρακάτω συντεταγμένα και με προοπτική.

4. Το ΠΑΣΟΚ είναι ο κόσμος του. Υπαρξιακά ζητήματα του Κινήματος τα λύνει ο κόσμος του, κανένας άλλος. Αν το ΠΑΣΟΚ σταματήσει να υπάρχει, ή συνεχίσει να υπάρχει, ή μετεξελιχθεί σε κάτι άλλο, ή μετονομαστεί σε οτιδήποτε άλλο, αυτό είναι θέμα του κόσμου του, κανενός άλλου. 
Εν τέλει, η μετεξέλιξη είναι μέρος της ζωής, αλλά είναι και μια πολιτική - παιδευτική διαδικασία, ένα εργαστήρι ιδεών και προτάσεων, που δεν πραγματοποιείται ερήμην όσων πίστεψαν και πιστεύουν στις αρχές και τις αξίες του Κινήματος.
Γιατί η πραγματική μετεξέλιξη έχει νόημα, όταν δεν είναι φραστική αλλά όταν γίνεται ευθύνη του καθενός μας και συλλογικά όλων μας. Και αυτό είναι εφικτό μόνο εάν η διαδικασία είναι συμμετοχική - βαθιά δημοκρατική.

5. Το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται ένα εγερτήριο πολιτικό δημοκρατικό ΣΟΚ για να ανανήψει. Τίποτα λιγότερο. Όλα από την βάση. Τώρα.  

6. Η πρότασή μου:
α) Προκηρύσσεται Έκτακτο και Ανοιχτό Συνέδριο ΠΑΣΟΚ - Συνέδριο Εκτάκτων Αποφάσεων, όπως επιβάλλουν οι περιστάσεις.

β)  Η προκήρυξη συνοδεύεται με προσκλητήριο προς όλους, είτε είναι στο ΠΑΣΟΚ σήμερα, είτε δεν είναι. 
Ανοιχτό σε όλους όσοι αντιλαμβάνονται την ανάγκη ριζικής αλλαγής της χώρας με προοδευτικό πρόσημο και με στόχο την κοινωνική δικαιοσύνη. Όλους όσοι είναι έτοιμοι να απελευθερώσουν την Ελλάδα από τις δουλείες του παρελθόντος. 
Ανοιχτό στην κατάθεση και συλλογική επεξεργασία καινοτόμων προτάσεων από όλους όσοι αντιλαμβάνονται την πρόκληση της Μεταπελατειακής Ελλάδας. 
Με ανοιχτό μητρώο, για να δοθεί η δυνατότητα συμμετοχής σε όλους όσους ενδιαφέρονται. 
Το σύνολο των μελών του Κινήματος που θα προκύψουν μετά από τις διαδικασίες αυτοοργάνωσης που επιβάλεται να δρομολογηθούν, στο πλαίσιο του προσκλητηρίου που θα απευθυνθεί και προκειμένου η συμμετοχή τους να είναι και ουσιαστική, θα κληθούν να εκλέξουν με άμεση εκλογή και την Οργανωτική Επιτροπή, που θα καθορίσει και τους κανόνες διεξαγωγής του Συνεδρίου - με βάση τη δημοκρατική παράδοση και συγκρότηση του Κινήματος. 

γ) Στις ανοιχτές διαδικασίες προς και κατά την διάρκεια του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, να συζητηθούν και να αποφασιστούν τα πάντα: στίγμα, φυσιογνωμία, θέσεις, σύμβολα, δομή, πρόσωπα.

δ) Αμέσως μετά το Συνέδριο, εκλογή νέου Προέδρου από τη βάση. 

7. Οι πρωτοβουλίες αυτές, μπορούν να προκαλέσουν αυτό το πολιτικό και δημοκρατικό ΣΟΚ που χρειάζεται, το Κίνημα, η χώρα - που χρειαζόμαστε όλοι. Άμεσα. Είναι πρωτοβουλίες που υπηρετούν την πολιτική, τις δημοκρατικές αποφάσεις, τη συλλογική δράση. Είναι πρωτοβουλίες που ανταποκρίνονται και υπηρετούν τις αρχές του ΠΑΣΟΚ, αλλά και την αποστολή του ΠΑΣΟΚ να υπηρετεί τη χώρα και τον Ελληνικό λαό. 
Και μπορούν να κινητοποιήσουν κόσμο, να προκαλέσουν και πάλι το ενδιαφέρον του. 
Μόνο με κινηματικού χαρακτήρα ενέργειες μπορεί να κινητοποιηθεί ξανά η βάση της Παράταξής μας - που σήμερα αποστασιοποιείται, αδιαφορεί, αισθάνεται πολιτικά άστεγη. 

8. Προσωπικά, ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, θα τιμήσω μέχρι τέλους την αποστολή που μου εμπιστεύθηκαν οι πολίτες. Και δεσμεύομαι να στηρίξω ένα πραγματικό εγερτήριο ΣΟΚ στο Κίνημα. Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν ενδιαφέρομαι για καμία καρέκλα. Το μόνο που θέλω - και γι' αυτό θα συνεχίσω να αγωνίζομαι, είναι να συμβάλλω στην αναγέννηση του Κινήματος, αλλά και στην ανόρθωση της χώρας - για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας δικαίου και για την ενδυνάμωση της προοπτικής του λαού μας προς την ευημερία.

9. Είναι προφανές, κατόπιν όλων αυτών, πως αν, επιτέλους, αναληφθούν πρωτοβουλίες που σέβονται τις αρχές, τις αξίες και τον κόσμο του Κινήματος, θα συμβάλλω με όλες μου τις δυνάμεις και από οποιαδήποτε θέση μάχης, στο εγχείρημα αυτό. 

10. Στην κρίσιμη αυτή φάση που περνά η χώρα μας, οι δυνάμεις της Δημοκρατίας και του Σοσιαλισμού πρέπει και μπορούν να αποτελέσουν και πάλι την ατμομηχανή που θα πάει την χώρα μπροστά. Σπάζοντας κατεστημένες αντιλήψεις, κτίζοντας ευρύτερες συναινέσεις και συμμαχίες, με στόχο θεσμούς και πρακτικές που θα εδράζονται σε προοδευτικές αξίες και αρχές, ώστε να καταστήσουν δυνατή μια νέα Προοδευτική Διακυβέρνηση για μια Νέα Αλλαγή.

Όσο δεν αναλαμβάνονται πρωτοβουλίες προς αυτήν την κατεύθυνση, το πολιτικό σκηνικό θα βυθίζεται στην αστάθεια, με αρνητικές επιπτώσεις για τη γενικότερη ισορροπία και πρόοδο της χώρας, που τώρα πια, όλοι αντιλαμβάνονται – ακόμα και όσοι πρωταγωνίστησαν στην ισοπέδωση του ΠΑΣΟΚ. 

Σήμερα, ο ένας μετά τον άλλο δικαιώνουν τις επιλογές του ΠΑΣΟΚ, πολιτικοί σχηματισμοί – παλαιοί και νεοπαγείς - ιδιοποιούνται μέρος των θέσεων του, πολλοί καρπώνονται αδιάντροπα το έργο του, και όλοι μαζί το απαξιώνουν. 

Εμείς, οφείλουμε πια να το σεβαστούμε και να το υπερασπιστούμε. 
Η ιστορία, η προσφορά, η πορεία του ΠΑΣΟΚ στο μέλλον, όπως και η όποια αλλαγή του, δεν μπορεί παρά να είναι υπόθεση και απόφαση δική μας, όλων μας. 
Από τη βάση, κινηματικά, δημοκρατικά, συμμετοχικά.

Η ευθύνη για την σφυρηλάτηση της ουσιαστικής ενότητάς μας, με απόλυτη προσήλωση και σεβασμό στις αρχές μας, ανήκει σε όλους μας και στον καθένα χωριστά. 
Έτσι διασφαλίζεται ο ιστορικός ρόλος και η αποστολή του Κινήματός μας, να ανταποκρίνεται στα πραγματικά διακυβεύματα που αφορούν τη χώρα και τον Ελληνικό λαό.

Η ευθύνη για να δρομολογηθούν οι αναγκαίες πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση, ανήκει στην ηγεσία του Κινήματος, που απαιτείται να λειτουργήσει με πνεύμα δημιουργικό. 

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Συνάντηση Παπανδρέου -Βενιζέλου: διαφορετική θεώρηση και αντίληψη για την αποστολή και το μέλλον του Κινήματος.

Οι απόψεις του Γιώργου Παπανδρέου, είναι γνωστές και διατυπωμένες κατ” επανάληψη δημοσίως – και για τη χώρα και για το Κίνημα.

Αυτές τις απόψεις και τις θέσεις διατύπωσε και στην συνάντηση με τον Ευάγγελο Βενιζέλο.

Στη συνάντηση, έγινε αναλυτική συζήτηση και μια χρήσιμη ανταλλαγή απόψεων για τα εθνικά θέματα και τις εξελίξεις στο Κυπριακό αλλά και στην ευρύτερη περιοχή, η οποία ταλανίζεται από αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις.

Επίσης, αναλυτική συζήτηση έγινε και για την πορεία της χώρας και την υπό εξέλιξη διαπραγμάτευση, στη διάρκεια της οποίας ο Γιώργος Παπανδρέου, επανέλαβε τις απόψεις και τις θέσεις του, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην απόλυτη ανάγκη μεταρρυθμίσεων με δημοκρατικό και προοδευτικό πρόσημο, που έχει ανάγκη η χώρα και για να απαλλαγεί από τις κακοδαιμονίες του παρελθόντος, που μας οδήγησαν ένα βήμα πριν από μια εθνική τραγωδία και για να διασφαλιστεί ένα βιώσιμο μέλλον, απαλλαγμένο από πελατειακές αντιλήψεις, νοοτροπίες και συμπεριφορές.
Επισήμανε δε, ότι θα πρέπει να αποφεύγονται κινήσεις χωρίς σχέδιο, που αποδυναμώνουν τη θέση της χώρας, όπως συνέβη πρόσφατα και την εκθέτουν σε κινδύνους.

Τέλος, σε ό,τι αφορά το ΠΑΣΟΚ, ο Γιώργος Παπανδρέου, επανέλαβε τις ενστάσεις και διαφωνίες του, τόσο με επιλογές που έχουν γίνει, όσο και με τις διαδικασίες που ακολουθούνται για τη δημιουργία της ΔΗΠΑΡ, ενστάσεις και διαφωνίες που πηγάζουν από μια διαφορετική θεώρηση και αντίληψη για την αποστολή και το μέλλον του Κινήματος.

Την πρότασή του θα αποστείλει και γραπτώς προς τον Ευάγγελο Βενιζέλο.

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Τώρα και ιδιωτικά Πανεπιστήμια....


Την δυνατότητα ίδρυσης Ιδιωτικών πανεπιστημίων προβλέπει η πρόταση της ΝΔ για την αναθεώρηση του Συντάγματος. 
Με αγωνία περιμένουμε την αντίδραση της κυρίας Καϊλή. Όπως θυμόμαστε στο συνέδριο του 2007, η Καϊλή με καμιά 50 φοιτητές διέκοπταν την ομιλία του τότε Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Γιώργου Παπανδρέου, με συνθήματα κατά της πρότασής του για ιδιωτικά Πανεπιστήμια. 
Για να δούμε τώρα, τι θα πει και Βενιζέλος, φυσικά

Καταργούν και επίσημα την ιστορία του ΠΑΣΟΚ μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα του

Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ "αναβάθμισε" την ιστοσελίδα του κόμματος, διαγράφοντας όμως την ιστορία του.
Από τη στιγμή που ανέλαβε την ηγεσία ο Βενιζέλος, η ιστοσελίδα μετατράπηκε σταδιακά σε ιστοσελίδα του ιδίου, του Γραμματέα, της ΚΠΕ, του Οδ. Κωνσταντινόπουλου και εσχάτως του Καρύδη. 
Στην προηγούμενη έκδοση, βέβαια, κάπου στα ψιλά, υπήρχε τουλάχιστον μια μικρή παραπομπή στην παλαιότερη ιστοσελίδα (δεν δούλευε αλλά υπήρχε).
Τώρα, μετά την πρόσφατη αλλαγή το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να μην έχει όργανα εκτός της ΚΠΕ. Καμία ΝΕ, καμία ΤΟ, καμία Περιφερειακή, κανένας Τομέας δεν έχει αναφορά στη «νέα ιστοσελίδα».
Υπάρχει άραγε κάποιο κόμμα στο κόσμο που στην ιστοσελίδα του να μην υπάρχει η ιστορία του; Μια αναφορά στον ιδρυτή του; Σε πρώην προέδρους του; Ναι, υπάρχει, το ΠΑΣΟΚ.
Ακόμα και η αναζήτηση στο όνομα του ιδρυτή της παράταξης το ευρετήριο μας έδειξε «μηδενικό αποτέλεσμα».
Αλλά καλά η ηγεσία, κανένας από αυτούς τους πρωτοκλασσάτους δεν σέβεται εκείνον που τους ανέδειξε στην κοινωνία; Μα κανένας; 

Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2014

Σχόλιο Γ. Ελενόπουλου «Προσπαθούν να μας πείσουν ότι είμαστε ελέφαντες»

Ιστοσελίδα, με ανάρτησή της που φέρει τον "πιασάρικο" τίτλο "να γιατί παραιτήθηκα" και αναφέρεται στον Γιώργο Παπανδρέου, επιχειρεί να μας πείσει ότι, είμαστε ελέφαντες, αλλά δεν το έχουμε καταλάβει.

Ωραίες οι ιστοριούλες, αλλά η αλήθεια δεν ταυτίζεται με την ανάγκη για λίγα παραπάνω "κλικ", λίγη παραπάνω δημοσιότητα, λίγο παραπάνω ντόρο.
Η αλήθεια θέλει σοβαρότητα. Δεν είναι άρλεκιν, ούτε σαπουνόπερα.

Όσο για το βίντεο που αναφέρεται στο τίτλο, βίντεο διαβάζουμε, αλλά βίντεο δεν βλέπουμε.

Επειδή όμως, πολλές φορές, εδώ που έχουμε φτάσει, ό,τι γράφεται και λέγεται, μένει, είμαστε υποχρεωμένοι να πούμε τα εξής:

Πρώτον. Ο Γιώργος Παπανδρέου ουδέποτε έχει πει όσα αναφέρει η ιστοσελίδα. Καλό θα ήταν να ελέγχει τις πηγές της και να διασταυρώνει τις πληροφορίες της.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, ουδέποτε κρύφτηκε από τους πολίτες, ουδέποτε σταμάτησε τις δημόσιες εμφανίσεις του, ουδέποτε φοβήθηκε τους συμπολίτες μας. Αδιάψευστος μάρτυς, τα εκατοντάδες δημοσιεύματα από τις δημόσιες παρουσίες του.

Δεύτερον. Ο Γιώργος Παπανδρέου και η κυβέρνησή του, δεν έφυγαν, όπως έπραξε η κυβέρνηση Καραμανλή, μπροστά στον κίνδυνο να αποκαλυφθεί το έγκλημα που είχε διαπράξει.

Αντιθέτως. Ο Γιώργος Παπανδρέου, με γνώμωνα το εθνικό συμφέρον και με το βλέμμα στραμμένο στην αποφυγή του όποιου κινδύνου να οδηγηθεί η χώρα στα βράχια, έπραξε ό,τι ήταν δυνατόν για να συγκροτηθεί κυβέρνηση συνεργασίας, αφού μια ομάδα βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, διαφωνούσαν με την απόφαση του να διενεργηθεί δημοψήφισμα και ως εκ τούτου ήταν αδύνατον η πρότασή του να περάσει από την Βουλή.

Οι κίνδυνοι από την πιθανότητα προσφυγής σε εκλογές, επιβεβαιώθηκαν απολύτως το επόμενο καλοκαίρι, του 2012, αλλά και νωρίτερα, από την στάση της ηγεσίας της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης, να χαρακτηρίζει την υπό τον Λουκά Παπδήμο κυβέρνηση συνεργασίας, κυβέρνηση "ειδικού σκοπού"!

Τρίτον. Ο Γιώργος Παπανδρέου, ουδέποτε παραιτήθηκε.

Αντιθέτως. Συζήτησε την δυνατότητα συγκρότησης κυβέρνησης συνεργασίας με τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, το καλοκαίρι του 2011 - και αφού είχαν διερευνηθεί και καταστεί αδύνατες οι πιθανότητες συνεργασίας με άλλες πολιτικές δυνάμεις. Μάλιστα, η πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου, ήταν δομημένη και σαφής, είχε οριοθετημένο πλαίσιο, συγκεκριμένους στόχους και χρονοδιαγράμματα υλοποίησής τους.

Η υλοποίηση της πρότασης του Γιώργου Παπανδρέου κατέστη ανέφικτη, όταν με ευθύνη του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, υπήρξαν διαρροές που ψευδώς υποστήριζαν ότι, ο Γιώργος Παπανδρέου, είπε ότι θα παραιτηθεί.

Η ευθύνη και για την απόρριψη της πρότασης και για τις διαρροές, βαραίνει εξ´ ολοκλήρου την ηγεσία της τότε Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Τέταρτον. Όποιοι ενδιαφέρονται για την αλήθεια, ας ρωτούν για να τους δίνονται οι απαντήσεις που ανταποκρίνονται στην αλήθεια.

Οι υπόλοιποι, θα υφίστανται μέρα με τη μέρα, του καιρού τα γυρίσματα.

ΥΓ. Όσοι επιχειρούν να πείσουν τους αναγνώστες τους, ότι διαθέτουν πληροφορίες για τις προθέσεις του Γιώργου Παπανδρέου, κάτι που είδαμε σήμερα σε άλλα δημοσιεύματα, επαναλαμβάνουμε: ο Γιώργος Παπανδρέου, ότι θέλει να πει το λέει ό ίδιος.

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

ΔΙΚΑΙΩΣΗ Μ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΓΙΑ ΛΙΣΤΑ ΛΑΓΚΑΡΝΤ

Δικαιώνει τη Μαργαρίτα Παπανδρέου, με έγγραφό του, το ΣΔΟΕ, σχετικά με την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ. Στο έγγραφο, το οποίο υπογράφεται από τον ίδιο τον επικεφαλής του Στ. Στασινόπουλο, αναφέρεται ότι ύστερα από σχετική έρευνα διαπιστώθηκε ότι η κ. Παπανδρέου δεν έχει καμία σχέση με τη λίστα Λαγκάρντ, αλλά και με οποιαδήποτε άλλη λίστα.

Το έγγραφο του ΣΔΟΕ κατατέθηκε σήμερα στο δικαστήριο στο οποίο εκδικαζόταν αγωγή της κ. Παπανδρέου εναντίον εφημερίδων και ΜΜΕ, τα οποία την έφεραν ως δικαιούχο λογαριασμού, που περιλαμβάνεται στη λίστα Λαγκάρντ, ύψους 500 εκατ ευρώ. Μεταξύ των εναγομένων ήταν και ο επικεφαλής του ΣΔΟΕ, εναντίον του οποίου αποσύρθηκε η αγωγή, ύστερα από την κατάθεση του εγγράφου. Οι αγωγές εναντίον όλων των άλλων θ εκδικαστούν κανονικά.

Το έγγραφο που δικαιώνει απολύτως όσα υποστήριζε τότε η κα Παπανδρέου – ότι τα δημοσιεύματα είναι ανυπόστατα και σκοπό έχουν να συκοφαντήσουν και να σπιλώσουν την ίδια, έρχεται ως αποτέλεσμα σχετικού αιτήματός της, καθώς η ίδια έχει προσφύγει στη δικαιοσύνη, εναντίον της ηγεσίας και διευθυντικών στελεχών του ΣΔΟΕ, αλλά και διαφόρων ΜΜΕ, που τότε είχαν υποστηρίξει ότι η κα Παπανδρέου διαθέτει λογαριασμό ύψους 500 εκ. ευρώ – και κάποια από αυτά προέβαλαν δήθεν πληροφορίες από το ΣΔΟΕ.http://agenda-news.gr/wp-content/uploads/2014/11/egg.jpg

Τώρα, με το έγγραφό του ο επικεφαλής του ΣΔΟΕ, ύστερα και από σχετική αποδοχή της ενδιαφερόμενης, εξαιρέθηκε της δίωξης, αλλά όλες οι υπόλοιπες υποθέσεις εναντίον στελεχών του ΣΔΟΕ και ΜΜΕ, εκκρεμούν ενώπιον της δικαιοσύνης, η οποία τώρα έχει στα χέρια της το σχετικό έγγραφο που δικαιώνει την κα Παπανδρέου.

Ύστερα από τη σημερινή εξέλιξη προκύπτουν τα εξής ζητήματα:

  1. Τί έχουν να πουν σήμερα όλοι αυτοί που διαπόμπευσαν την Μαργαρίτα Παπανδρέου;
  2. Θα ζητήσουν συγνώμη;
  3. Θα ομολογήσουν ότι άλλοι ήταν οι σκοποί τους;
  4. Θα αποκαλύψουν ποιος ή ποιοι βρίσκονται πίσω από όλα αυτά;

Και εντέλει, ένας ακόμη μύθος στηριγμένος σε κατασκευασμένα δημοσιεύματα και συνειδητά ψεύδη, κατέρρευσε.




ΠΗΓΗ http://agenda-news.gr

Ομιλία Γ. Παπανδρέου στην παρουσίαση του βιβλίου του Σ. Κεδίκογλου

Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι,
Ένα μεγάλο ευχαριστώ για τη σημερινή πρόσκληση.
Μου δίνει την ευκαιρία να επισκεφτώ ξανά την πανέμορφη Χαλκίδα και το όμορφο νησί της Εύβοιας.

Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που βρίσκομαι σήμερα κοντά σας.
Και γιατί είμαι εδώ, μαζί σας – και γιατί βρίσκομαι εδώ για να μιλήσω με αφορμή ένα βιβλίο.
Ένα βιβλίο που δεν παρακολουθεί απλώς την πορεία της χώρας – αυτά τα τελευταία δύσκολα χρόνια της κρίσης – αλλά παράλληλα και θα έλεγα με ιδιαίτερη τόλμη, δεν διστάζει να πει αλήθειες.

Για να υπάρξει μετάβαση σε ένα διαφορετικό και καλύτερο μέλλον, προϋπόθεση είναι αυτή η επιλογή να συνοδεύεται από τις αλήθειες που καθόρισαν το παρελθόν.
Η στέρεη βάση, είναι η κατανόηση της πραγματικότητας.

Και όσοι έχουν την τόλμη να θέτουν τον δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων, υπηρετούν πραγματικά την πρόοδο της χώρας.
Γιατί όταν αντιμετωπίζεις χωρίς παρωπίδες και φόβο τις αλήθειες, όταν δεν κρύβεσαι από τα πραγματικά προβλήματα, τότε και μόνο τότε μπορείς και να τα αντιμετωπίσεις επί της ουσίας και να αλλάξεις τα κακώς κείμενα.
Και η αλήθεια είναι ότι, τα τελευταία χρόνια, δεν ήταν λίγοι αυτοί που αντί να αναζητήσουν την αλήθεια καλλιέργησαν μύθους, μίσος, λαϊκισμό, φανατισμό, ακόμα και τη βία, ενώ πολλοί παρέμειναν εγκλωβισμένοι σε παρακμιακές μικροκομματικές σκοπιμότητες.
Και είναι λίγες δυστυχώς οι φωνές, ακόμα και σήμερα, που τολμούν με θάρρος να μιλήσουν για τις πραγματικές αιτίες της κρίσης.
Που δεν κρύβονται πίσω από ονειροβασίες.
Αντιθέτως, τολμούν να μιλήσουν με παρρησία – που οι Αρχαίοι Έλληνες όριζαν ως έκφραση ειλικρίνειας, ακόμα και με ρίσκο την ίδια τη ζωή τους.

Αλλά αυτοί, έστω οι λίγοι, που τολμούν να πουν αλήθειες, δείχνουν το μέτρο της ευθύνης – ακόμη και κόντρα στο ρεύμα.
Γιατί οι αλήθειες θίγουν τα κακώς κείμενα – στην προκειμένη περίπτωση, τα κατεστημένα.
Αντί να επιλέγουν τις εύκολες ρητορίες και τις άγονες διαδρομές, δείχνουν ένα δρόμο στέρεο.
Αντί της φυγής στο παρελθόν, επιλέγουν τη φυγή στον μέλλον, όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο Συμεών Κεδίκογλου σε άρθρο του από τα πρώτα σκληρά χρόνια της κρίσης.
Ένα μέλλον απαλλαγμένο από τις κακοδαιμονίες που μας οδήγησαν στα πρόθυρα μιας εθνικής καταστροφής.
Υπ” αυτήν την έννοια, η φυγή στο μέλλον αποτελεί βασική προϋπόθεση και για την οριστική σωτηρία της χώρας – δηλαδή, και της ασφαλούς και οριστικής εξόδου από την κρίση και της βιώσιμης πορείας της χώρας.
Όταν ο Συμεών μου ζήτησε να μιλήσω στην παρουσίαση του βιβλίου του, με χαρά του απάντησα αμέσως θετικά.
Για δύο λόγους.
Πρώτον, για τον ίδιο τον Συμεών.
Νεαρό μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του 2009, μιας κοινοβουλευτικής ομάδας που έβγαλε κυριολεκτικά τα κάστανα από τη φωτιά για τη χώρα.
Από τους βουλευτές που δεν κρύφτηκαν, όταν τους ζητήθηκε να βάλουν πλάτη.
Που πίστεψαν και στήριξαν ένα πρωτοφανές μεταρρυθμιστικό έργο.

Και δεύτερον, για το ίδιο το βιβλίο.
Γιατί ακόμη και ο τίτλος του βιβλίου, εκφράζει εν είδη μηνύματος, την αδήριτη ανάγκη ρήξεων με το παρελθόν, σε μια περίοδο, που τίθεται στον δημόσιο λόγο το ερώτημα περί της εκτός μνημονίου πορείας της χώρας.

Βιβλία, όπως αυτό του Συμεών, αφήνουν μία γλυκόπικρη γεύση σε εμάς που βρεθήκαμε στη δίνη του κυκλώνα.
Γλυκιά, γιατί μας υπενθυμίζουν ότι κάναμε το πατριωτικό μας καθήκον στην πράξη, όταν άλλοι με ευκολία εμφανίζονταν πατριώτες στα λόγια – αλλά ήταν απόντες από την πραγματική μάχη.
Πικρή, γιατί μας υπενθυμίζουν πόσα περισσότερα θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει για τη χώρα, πόσες περισσότερες αλλαγές, για μια πολιτεία καλύτερη, δικαιότερη, αν οι συνθήκες ήταν έστω και στο ελάχιστο ευνοϊκές.

Είχε πολύ καλό υλικό, πολύ καλό ανθρώπινο δυναμικό εκείνη η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ.
Πολλούς βουλευτές που πίστευαν πραγματικά ότι πρέπει να αλλάξουν τα πράγματα.
Δεν χρειάζονταν κανένα Μνημόνιο για να το κάνουν.

Σήμερα, γιατί είναι προβληματικό το γενικό πολιτικό σκηνικό;
Ελάχιστοι αγωνιούν και ακόμη λιγότεροι δίνουν μάχη για τομές με το παρελθόν.
Πολλοί υπόσχονται ή ονειρεύονται επιστροφή στο παρελθόν.
Είναι εξαιρετικοί μεταρρυθμιστές σε ομιλίες, αλλά μόλις κατεβούν από το μικρόφωνο αποδομούν και την όποια μεταρρυθμιστική προσπάθεια έγινε.

«Καλλικράτης»; Τομή με το παρελθόν της αυτοδιοίκησης.
Ηλεκτρονική συνταγογράφηση; Τομή με το παρελθόν των ασφαλιστικών ταμείων.
«Διαύγεια»; Τομή με το παρελθόν των δαπανών και της αδιαφάνειας στο δημόσιο.
Νόμος για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση; Τομή με το παρελθόν και το κατεστημένο των Πανεπιστημίων.
Ηλεκτρονικές προμήθειες στο δημόσιο; Τομή με το παρελθόν των προμηθειών.
Όλες οι προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ; Αντικειμενικά κριτήρια για προαγωγές; Τομή με το παρελθόν της αναξιοκρατίας στο Δημόσιο.
Οικονομική Αστυνομία; Οικονομικοί Εισαγγελείς; Άνοιγμα τραπεζικών λογαριασμών; Τομή με το παρελθόν της απόλυτης φοροδιαφυγής.

Ανέφερα δέκα μόνο από τα πολλά παραδείγματα παρεμβάσεων που έγιναν μέσα σε μόλις δύο χρόνια, μέσα στις χειρότερες δυνατές συνθήκες, και που για μένα, τον Συμεών και όσους πήραμε την πρωτοβουλία να τα προωθήσουμε και να τα στηρίξουμε, συνιστούν πραγματικές τομές.
Με λάθη, με προβλήματα, αλλά τομές.
Ειλικρινή προσπάθεια για τομές – που πάνε μπροστά.
Προς το καλύτερο – εμπεδώνοντας αξίες – για τον πολίτη και αυτό το έρμο κράτος.

Πού είναι τώρα αυτό το μεταρρυθμιστικό κύμα;
Ποιος συνεχίζει την τομή με το παρελθόν εδώ και δύο χρόνια;
Ουδείς.

Κυρίες και κύριοι,
Η αρχή λένε, σωστά, είναι το ήμισυ του παντός.
Και η αρχή για να λύσεις ένα πρόβλημα, είναι να αποδεχθείς ότι υπάρχει πρόβλημα.

Πολλοί πολιτικοί σήμερα, πολλές πολιτικές δυνάμεις, που υπόσχονται είτε την έξοδο από το μνημόνιο είτε το σκίσιμο του μνημονίου, δεν θέλουν να αποδεχθούν ότι υπήρχε θανάσιμο πρόβλημα στην Ελλάδα του 2009.
Καλά είμασταν παλαιότερα, μας λένε.
Για αυτό και μιλάνε για επιστροφή στην «κανονικότητα».
Να γυρίσουμε στα παλιά, στις παλιές «καλές» συνήθειες.

Ποιές ήταν αυτές;
Κορυφή του παγόβουνου, ήταν το δημοσιονομικό. Αλλά όχι μόνο αυτό.
Δεν ήταν μόνο ότι, βρέθηκε μία κυβέρνηση η οποία σε 5 μόλις χρόνια «κατάφερε» να φορτώσει στη χώρα τόσο χρέος, όσο στα 180 από την απελευθέρωσή της και από τα περίπου 150 δις ευρώ, να το φτάσει στα 300 δις ευρώ.

Δεν ήταν μόνο ότι, βρέθηκε μια κυβέρνηση που κατάφερε μέσα μόνο σε μία χρονιά, το 2009, να φορτώσει στη χώρα με 36 δισεκατομμύρια έλλειμμα. Ναι, ξόδεψαν 36 δις περισσότερα από όσα είχαν τα κρατικά ταμεία και παρόλα αυτά, έριξαν τη χώρα στην ύφεση, -4,4%.
Αυτό αποκαλύφθηκε πριν από λίγες ημέρες.
Φανταστείτε, όταν συντάχτηκε το πρώτο Μνημόνιο, η ύφεση για το 2009 υπολογιζόταν περίπου, στο -2%.
Τελικά, ήταν διπλάσια.

Δεν ήταν μόνο ότι, το δημοσιονομικό έλλειμμα συμπληρωνόταν και από ένα αποκαρδιωτικό έλλειμμα ανταγωνιστικότητας, που απεικονιζόταν στο τεράστιο έλλειμμα των εξαγωγών μας απέναντι στις εισαγωγές μας.
Ήταν και τα ψέματα.
Ψέματα μέχρι την τελευταία στιγμή.
Ψέματα για να μην σκάσει το παραμύθι πριν προλάβει να φύγει η κυβέρνηση των φυγάδων.

Αλλά θέλω να θέσω ένα απλό ερώτημα:
Πώς αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι, σε μια δημοκρατία ευνομούμενη μπορέσαμε να φθάσουμε σε αυτό το σημείο;
Πώς φτάσαμε στο σημείο να αποστέλλονται ψεύτικα στοιχεία στις Βρυξέλλες και να κατηγορεί σήμερα η Ευρωβουλή την τότε κυβέρνηση για «απάτη»;

Πώς και πού διοχετεύτηκαν τόσα χρήματα χωρίς να πιάσουν τόπο – για ανάπτυξη, υποδομές, εκπαίδευση, υγεία και εργασία;
Ποιός κέρδισε τότε από όλα αυτά, αλλά πληρώνουν με θυσίες σήμερα οι Έλληνες, με θυσίες και οι επόμενες γενιές;

Γιατί είναι ελάχιστοι όσοι μιλούν ή γράφουν για αυτά;
Μήπως γιατί αυτές είναι οι πρακτικές, αυτές είναι οι πολιτικές, που έφεραν το Μνημόνιο;
Και όχι το ΠΑΣΟΚ το 2009!

Μήπως γιατί αυτή η αλήθεια έρχεται σε σύγκρουση με πολλά συμφέροντα;
Γιατί;
Γιατί εάν αποδέχονται αυτές τις αλήθειες θα έπρεπε να δράσουν διαφορετικά.

Εκεί εντοπίζω τη μαύρη τρύπα του πολιτικού μας συστήματος, που ευθύνεται και για την απουσία μεταρρυθμιστικής ορμής τα τελευταία δύο χρόνια.
Πολλοί αφήνουν να εννοηθεί ότι, με λίγο ακόμα μαγείρεμα στοιχείων, λίγο ακόμα κλείσιμο του ματιού στους εταίρους μας στην Ευρώπη και καναδυό μέτρα ακόμα, θα την είχαμε γλυτώσει.
Άλλοι, προπαγάνδιζαν ότι, ενώ διάφοροι μας χάριζαν τζάμπα δισεκατομμύρια, εμείς σώνει και καλά θέλαμε Τρόικα.

Άρνηση της πραγματικότητας και του προβλήματος.
Αλλά κάποιους βολεύει.

Όποιοι αρνούνται την πραγματικότητα, γιατί να την αλλάξουν;
Ποια τομή με το παρελθόν να κάνουν εκείνοι που δεν βλέπουν πρόβλημα στο παρελθόν;
Το ΠΑΣΟΚ, φίλες και φίλοι, διαχειρίστηκε μια βόμβα που είχε ήδη απασφαλισθεί.
Δώσαμε τιτάνια μάχη, όχι μόνο να περιορίσουμε το έλλειμμα, αλλά και να κουρέψουμε μεγάλο μέρος του χρέους.

Όμως, μικρή σημασία θα έχει για το μέλλον μας, αν παράλληλα δεν δούμε όλα εκείνα τα βαθύτερα αίτια που οδήγησαν τη χώρα στο σημείο αυτό.
Γιατί αν δεν το κάνουμε, ο κίνδυνος να βρεθούμε σύντομα στο ίδιο σημείο, είναι πολύ μεγάλος.

Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι,
Είμαι σίγουρος ότι ο Συμεών θα θυμάται καλά τα παρακάτω λόγια:
«Το πρόβλημα της χώρας μας ήταν και είναι βαθιά πολιτικό, βαθιά κοινωνικό.
Πολλές φορές το έχουμε πει, όμως σήμερα το ζούμε.
Τελειώνει για τη χώρα μας μια ολόκληρη εποχή.
Και πρέπει να τελειώσουμε με αυτή την εποχή μια για πάντα.
Να ανοίξουμε ένα νέο κεφάλαιο στο βιβλίο της ιστορίας μας.
Η Μεταπολίτευση βρήκε την ελληνική κοινωνία σε βαθιά διαίρεση, με αποκλεισμένα τεράστια τμήματα του Ελληνικού λαού.
Και κάναμε πολλά, αν όχι για να εξαλείψουμε αυτή την πραγματικότητα, τουλάχιστον για να την αμβλύνουμε.
Όμως, έγιναν και τραγικά σφάλματα.

Σφάλματα και εκπτώσεις, που οδήγησαν μέχρι και στην αλλοίωση των βασικών μας αρχών και αξιών για την κοινωνία.
- Φτάσαμε πολλές φορές να ονομάζουμε δικαιοσύνη, τη σκανδαλώδη εύνοια.
- Κεκτημένα, τα προνόμια των λίγων και των συντεχνιών.
- Δικαίωμα, την πρόκληση σε βάρος των υπολοίπων.
Πολιτισμό, τον νεοπλουτισμό.
Υγιή επιχείρηση, το κυνήγι του εύκολου πλουτισμού.
Την ποιοτική και ανταγωνιστική παραγωγή, την μετατρέψαμε σε ανταγωνισμό για μια κρατική ή ευρωπαϊκή επιδότηση.
Τη φοροδιαφυγή, έκφραση προσωπικής μαγκιάς.

Και δεν ήταν μεμονωμένες περιπτώσεις, ούτε σποραδικά φαινόμενα.
Οι εξαιρέσεις από τον κανόνα, έγιναν ο κανόνας.»

Οι παραπάνω 3-4 παράγραφοι είναι από μία από τις δυσκολότερες ομιλίες της πολιτικής μου διαδρομής, στις 2 Μαρτίου 2010, στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ.
Ήταν τότε που δεν υπήρχαν εύκολες λύσεις.
Για την ακρίβεια δεν υπήρχαν καν λύσεις.
Έπρεπε να τις φτιάξουμε από την αρχή, μαζί -και με δύσκολη διαπραγμάτευση -, με τους Ευρωπαίους.

Γεμίσαμε όλα αυτά τα χρόνια με μετά Χριστόν προφήτες και παντογνώστες, για το τι έπρεπε ή δεν έπρεπε να γίνει τότε.
Μεταξύ αυτών, και εκείνοι που σήμερα πνίγονται σε μία κουταλιά νερό των διεθνών αγορών.
Ούτε μια ώρα δεν θα άντεχαν το 2010 στη θέση μας.

Ο ένας μετά τον άλλον, διεθνείς προσωπικότητες γράφουν ή μιλούν για εκείνη την εποχή – και επιβεβαιώνουν τα όσα λέγαμε από τότε.
Για παράδειγμα, όπως είδα σήμερα σε δημοσιευματα – και λίγα λέει ο πρώην Υπουργός Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Γκάϊτνερ, για αυτά που ζήσαμε τότε.

O Γκάϊτνερ θυμάται, πως έζησε δραματικές στιγμές, στιγμές «Παλαιάς Διαθήκης» – εκείνη την κρίσιμη περίοδο.
Θυμάται πως οι Ευρωπαίοι έλεγαν ότι, θα δώσουν ένα μάθημα στην Ελλάδα για τα ψέμματα που τους είχε πει η προηγούμενη κυβέρνηση.
Αν και είχαν πολύ μεγάλη ευθύνη και εκείνοι οι Ευρωπαίοι, που δεν έβαλαν κανένα φρένο όταν έπρεπε, αλλά χαριεντίζονταν με τους εμπρηστές της χώρας.
Ελάχιστοι είχαν το θάρρος να πουν έστω μία κουβέντα για την τιμή των όπλων.
Και μετά ήθελαν να μας τιμωρήσουν για όσα έκαναν οι προηγούμενοι.

Η τότε κυβέρνησή μας, αγαπητοί φίλοι και φίλες, φορτώθηκε τις αμαρτίες και τα ψέματα της κυβέρνησης της ΝΔ.
Τι περάσαμε για να μην μας μείνει η χώρα στα χέρια;
Και εμείς και όλος ο Ελληνικός λαός.

Πόσο εξωπραγματικά δύσκολο ήταν να πεισθούν οι Ευρωπαίοι να δημιουργήσουν Μηχανισμό Στήριξης από το μηδέν και σε χρόνο ρεκόρ.
Να πεισθούν ότι, η κρίση απειλούσε το ευρώ, δεν ήταν μόνο θέμα της Ελλάδας, ήταν συστημικό.
Δύο φορές το γύρο του κόσμου έκανα τότε σε ελάχιστες εβδομάδες, για να οικοδομήσουμε συμμαχίες, να κερδίσουμε την κατανόηση ευρωπαίων ηγετών και της κυβέρνησης Ομπάμα.
Και έρχονται σήμερα, ακόμα και πρόσωπα που είχαν θεσμικές θέσεις τότε, να κατηγορούν εμάς, τους πυροσβέστες, και να αφήνουν στο απυρόβλητο τους εμπρηστές της χώρας.
Ντροπή για αυτούς, αλλά περηφάνεια για όσους τότε – όπως και οι απλοί φηφοφόροι μας – στήριξαν εκείνες τις δύσκολες επιλογές.