Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2014

Eλενόπουλος:Έκαστος εφ' ω ετάχθη....

Υπάρχει, μεταξύ άλλων, μια εφημερίδα που ειδικεύεται στις "πατάτες".

Και γι' αυτό, συχνά πυκνά εκτίθεται.

Προ περίπου δύο μηνών, μας ενημέρωνε ότι, έκανε ρεπορτάζ και είδε ότι
τρώγαμε σούσι και γαρίδες. Αφού, λοιπόν, το "είδε" αυτό, έβγαλε το
συμπέρασμα ότι, ζούμε μέσα στη χλιδή!

Μόνο, που τότε, η εφημερίδα έλεγε συνειδητά και σκοπίμως ψέματα, όχι
μόνον γιατί το ρεπορτάζ ήταν κατασκευασμένο, αλλά πολύ περισσότερο,
γιατί ουδείς από όσους υποτίθεται ότι ζούσαν μέσα στη χλιδή, βρισκόταν
στις Σπέτσες.

Και αντί να ζητήσουν συγνώμη, έκαναν πως δεν άκουσαν, δεν είδαν -
αυτοί που βλέπουν και ό,τι δεν υπάρχει, δεν κατάλαβαν και
περιορίστηκαν σε ένα μικρό δημοσίευμα μετά από δύο 24ωρα, χωρίς καν να
αναφέρονται στο γεγονός ότι, αναγκαστήκαμε να διαψεύσουμε τα όσα
ευφάνταστα είδαν το φως της δημοσιότητας, με αφορμή τη δική τους δήθεν
αποκάλυψη.

Σήμερα, η ίδια εφημερίδα, αφού αναφέρεται στην συμμετοχή του Γιώργου
Παπανδρέου στην μεγάλη πορεία για το Κλίμα, στη Νέα Υόρκη, καταλήγει
στο συμπέρασμα ότι, με τη στάση του βλάπτει τα εθνικά συμφέροντα,
γιατί λέει, μια φωτογραφία που εμείς δώσαμε στη δημοσιότητα, τον
δείχνει κοντά σε μια αφίσα που αναφέρεται στον περιορισμό της χρήσης
των υδρογονανθράκων, από τους οποίους προσδοκά η χώρα να σωθεί!

Μάλιστα, προκειμένου να επιτύχει το σκοπό της, η εφημερίδα αποσιωπά
ότι οι μεγάλες πορείες για την Κλιματική Αλλαγή πραγματοποιήθηκαν
ενόψει της Ειδικής Διάσκεψης στο πλαίσιο της Γενικής Συνέλευσης του
ΟΗΕ, κατά την οποία το μέγα ερώτημα ήταν πώς θα επιτευχθεί μείωση των
εκπομπών άνθρακα για να αντιμετωπιστεί η Κλιματική Αλλαγή πριν να
είναι αργά για όλη την ανθρωπότητα. Μείωση εκπομπών που επιδιώκει
απερίφραστα η ΕΕ, φυσικά και η Ελλάδα. Πορείες στις οποίες συμμετείχαν
μεταξύ πολλών άλλων, ο πρώην ΓΓ του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, ο νυν ΓΓ του ΟΗΕ,
Μπαν Κι Μουν και ο Δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Μάϊκλ Μπλούμπεργκ.

Με αυτή την ευκαιρία, λοιπόν, ας πούμε μερικές αλήθειες - που
συνειδητά η εφημερίδα αποσιωπά:

Πρώτον. Το πρόγραμμα για την αξιοποίηση του εθνικού πλούτου και
ειδικότερα των υδρογονανθράκων, μετά από δεκαετίες συζητήσεων,
εκπονήθηκε και μπήκε σε τροχιά υλοποίησης για πρώτη φορά, από την
κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου. Και μάλιστα,
από τότε, ετέθησαν και μια σειρά προϋποθέσεις, προκειμένου αυτός ο
πλούτος να μην "αξιοποιηθεί" δια της σπατάλης του, αλλά να αποτελέσει
εθνικό κεφάλαιο και για τις επόμενες γενεές - πέραν των προϋποθέσεων
που ετέθησαν για την προστασία του περιβάλλοντος. Μια ερώτηση στον
Υπουργό που είναι αρμόδιος για το ζήτημα, θα μπορούσε να αποτελέσει
χρήσιμο ρεπορτάζ που θα ενημέρωνε ουσιαστικά τους πολίτες και θα έδινε
την δυνατότητα σε όλους να γνωρίζουν σε βάθος τις εντολές που είχε
δώσει ο τότε πρωθυπουργός, προκειμένου να έχουμε σήμερα την πορεία που
όλοι παρακολουθούμε. Αλλά και τις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν τότε,
προκειμένου να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη και εθνικά oφέλιμη προώθηση
του προγράμματος.

Δεύτερον. Οι θέσεις του Γιώργου Παπανδρέου, σχετικά με το μοντέλο
ανάπτυξης, είναι γνωστές σε όλους. Μάλιστα, αποτελούν και ένα από τα
στοιχεία που χαρακτηρίζουν την αντίληψή του τόσο για την αντιμετώπιση
της κρίσης, όσο και για την βιώσιμη ανάπτυξη στην Ευρώπη και την
Ελλάδα. Σήμερα, αυτή η αντίληψη που εξ' αρχής είχε καταθέσει, αποτελεί
και τον πυρήνα των συζητήσεων που όλο και περισσότερο βρίσκονται στην
επικαιρότητα, για την αναγκαιότητα της πράσινης ανάπτυξης. Και τούτο,
γιατί όλο και περισσότεροι κατανοούν ότι, με αυτό το μοντέλο
ανάπτυξης, θα αναβαθμιστεί η ποιότητα ζωής, θα δημιουργηθούν νέες
βιώσιμες θέσεις εργασίας και θα μπορέσει η Ευρώπη να καταστεί
ανταγωνιστική εκεί που δεν μπορούν οι αναδυόμενες αγορές.

Τρίτον. Η χώρα δεν θα σωθεί από τους υδρογονάνθρακες. Πετρέλαια έχει
και η Νιγηρία, πετρέλαια έχει και η Νορβηγία. Η χώρα θα σωθεί οριστικά
και θα μπει στον δρόμο στης βιώσιμης ανάπτυξης, εφόσον απαλλαγεί από
τα κακώς κείμενα του παρελθόντος, απο τις πελατειακές αντιλήψεις,
νοοτροπίες και συμπεριφορές που κρατούν σε ομηρία και απαξιώνουν τις
δυνατότητες των υγιών παραγωγικών και δημιουργικών δυνάμεων της χώρας,
εφόσον αλλάξει ουσιαστικά το μοντέλο ανάπτυξης και βεβαίως, εφόσον
αντιμετωπιστούν ουσιαστικά η φοροδιαφυγή, το λαθρεμπόριο, η
αδιαφάνεια.

Έτσι θα σωθεί οριστικά η χώρα. Εφόσον αλλάξει σε βάθος.

Αλλιώς, όχι μόνον θα συνεχίζεται η άνιση και άδικη κατανομή των βαρών,
υπέρ των πάσης φύσεως μεγάλων και μικρών συμφερόντων, αλλά με
βεβαιότητα, θα σπαταληθεί και ο εθνικός πλούτος, συμπεριλαμβανομένων
των υδρογονανθράκων.

Όποιοι δείχνουν τους υδρογονάνθρακες, σαν το μέσο που θα λύσει το
πρόβλημα, απλώς προσδοκούν την διατήρηση των "κακών" που ταλανίζουν
τον Ελληνικό λαό - πιθανότατα και προς ίδιον όφελος.

Έκαστος, λοιπόν, στο είδος του, όπως σωστά αναφέρει η εφημερίδα.

Άλλοι στον στίβο της πραγματικής και ουσιαστικής πολιτικής και άλλοι
στον στίβο της "πατάτας".

Οι "πατάτες" όμως, όταν δεν καλλιεργούνται, αλλά αξιοποιούνται σαν
μέσο σπίλωσης και εξυπηρέτησης σκοπιμοτήτων, όχι μόνο θεμέλιο
αναστήλωσης της χώρας δεν μπορούν να είναι αλλά αντιθέτως, επιφέρουν
νέα δεινά στη χώρα, πέραν του ότι εκθέτουν ανεπανόρθωτα τους φορείς
τους.

Για τον λόγο αυτό, εμείς θα προσθέταμε: Έκαστος εφ' ω ετάχθη.

Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2014

Eνας προσυνεδριακός διάλογος χωρίς κείμενα διαλόγου και χρονοδιάγραμμα

Σήμερα, το επίσημο ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε σειρά εκδηλώσεων «στο πλαίσιο της πορείας για την ανασυγκρότηση και το Συνέδριο της Δημοκρατικής Παράταξης».
Αλήθεια, τα στελέχη που θα παραβρεθούν στις εκδηλώσεις μπορούν να απαντήσουν στα παρακάτω απλά ερωτήματα;


  1. Ποιο πλαίσιο πολιτικών θέσεων θα παρουσιάσουν, ποιος το αποφάσισε και πότε;
  2. Σε ποιο οργανωτικό χρονοδιάγραμμα προς το Συνέδριο θα αναφερθούν, ποιος το αποφάσισε και πότε;


Εκτός των άλλων, η σημερινή ηγεσία οδεύει  προς μια ακόμη παγκόσμια πρωτοτυπία. Οργανώνει προσυνεδριακό διάλογο χωρίς αποφασισμένα κείμενα για ένα συνέδριο χωρίς χρονοδιάγραμμα διαδικασιών.
Εκτός και θεωρήσουν πάλι όπως μας έχουν υποστηρίξει και στο παρελθόν ότι τα κείμενα του προσυνεδριακού διαλόγου είναι οι ομιλίες του Βαγγέλη Βενιζέλου στις διάφορες εφημερίδες.

Ετήσια συνεδρίαση του Προεδρείου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς

Ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργος Α. Παπανδρέου, προήδρευσε χθες, στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών, στη Νέα Υόρκη, της ετήσιας κοινής συνεδρίασης του Προεδρείου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, με Αρχηγούς Κρατών και Κυβερνήσεων.
Στη συνεδρίαση συμμετείχαν μεταξύ άλλων, ο Πρόεδρος της Νοτίου Αφρικής, Γιάκομπ Ζούμαρε, ο Πρόεδρος του Μάλι, Μπουμπακάρ Κεϊτά, ο Πρόεδρος του Νίγηρα, Μαμαντού Ισουφού, ο Πρόεδρος της Γουϊνέας, Άλφα Κόντε, η πρώην Πρόεδρος της Φινλανδίας, Τάρια Χαλόνεν, ο πρώην Καγκελλάριος της Αυστρίας, Άλφρεντ Γκουζεμπάουερ, ο Πρωθυπουργός του Βελγίου, Έλιο Ντι Ρούπο, ο Πρωθυπουργός της Ρουμανίας, Βίκτορ Πόντα, ο Υπουργός Εξωτερικών του Μοντενέγκρο, Ιγκόρ Λούκσιτς, ο Υπουργός Εξωτερικών της Βοσνίας- Ερζεγοβίνης, Ζλάτκο Λαγκίμτζια, η Υπουργός Εξωτερικών της Ναμίμπια, Νετούμπο Νάντι Νταΐτγουα, ο Υπουργός Εξωτερικών της Τζαμάϊκα, Α. Τζ, Νίκολσον, ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών, Χοσέ Μιγκέλ Ίνσουλζα, η επικεφαλής του Γαλλικού Ινστιτούτου Βιώσιμης Ανάπτυξης και Διεθνών Σχέσεων IDDRI, Τερέζα Ριμπέρα.
Πρώτο θέμα της συνεδρίασης ήταν οι επιπτώσεις της εξάπλωσης του ιού Έμπολα. Ο Πρόεδρος της Γουινέας, παρουσίασε την δραματική κατάσταση στη χώρα του και στη γύρω περιοχή, επισημαίνοντας ότι, αν η διεθνής κοινότητα είχε κινητοποιηθεί νωρίτερα, τα θύματα θα ήταν πολύ λιγότερα. Ωστόσο, τόνισε ότι η λύση είναι η απομόνωση του ιού και όχι των χωρών που υποφέρουν από την επιδημία.
Στη συνέχεια συζητήθηκαν τα προβλήματα που δημιουργεί στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, την Αφρική και την Ευρώπη, η ανάπτυξη φονταμενταλιστικών κινημάτων, όπως το ISIS και το Μπόκο Χαράμ. Οι Πρόεδροι του Μάλι και του Νίγηρα, ανέλυσαν την κατάσταση στο Σαχέλ και αναφέρθηκαν στις οικονομικές και κοινωνικές αιτίες που οδηγούν στον φονταμενταλισμό. Ο Πρωθυπουργός του Βελγίου, Έλιο Ντι Ρούπο, στο πλαίσιο αυτό επεσήμανε ότι, πρεπει να αποδομήσουμε την ιδεολογία των φονταμενταλιστών αν θέλουμε να καταπολεμήσουμε το φαινόμενο αυτό.
Στο δεύτερο μέρος της συνεδρίασης η συζήτηση επικεντρώθηκε στην αναγκαιότητα να υπάρξει συντονισμένη δράση όλων γύρω από το θέμα της κλιματικής αλλαγής, ώστε να υπάρξουν και αποτελέσματα στην Διάσκεψη του ΟΗΕ, που θα πραγματοποιηθεί στο Παρίσι το 2015, τελευταία ευκαιρία για μια συμφωνία που θα θέτει τους νέους στόχους μετά το Κιότο. Η επικεφαλής του IDDRI, Τερέζα Ριμπέρα, έκανε μια παρουσίαση των προτεραιοτήτων της Γαλλικής Κυβέρνησης για τη Σύνοδο του 2015 και στη συνέχεια αποφασίστηκε να προγραμματιστούν μια σειρά από πρωτοβουλίες της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, μέχρι τα τέλη του επόμενου έτους.
Η σύσταση και ο τρόπος λειτουργίας της νέας Επιτροπής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για την Ανισότητα, απασχόλησε το Προεδρείο στο τελευταίο μέρος της συνάντησης. Αποφασίστηκε η σύμπραξη πολιτικών και διανοουμένων από όλες τις ηπείρους για την επεξεργασία σοβαρών προτάσεων για την καταπολέμηση της ασύμμετρης συγκέντρωσης πλούτου, που απειλεί τη δημοκρατία και τη σταθερότητα στο σύγχρονο κόσμο.
«Ειναι σημαντικό η αριστερά να παραμείνει προοδευτική στην αντιμετώπιση των μεγάλων παγκόσμιων προβλημάτων», τόνισε στο σημείο αυτό ο Υπουργός Εξωτερικών του Μαυροβουνίου.

Ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργος Α. Παπανδρέου, στην εισηγητική του ομιλία, τόνισε μεταξύ άλλων:
«Μπορεί να εκπροσωπούμε διαφορετικά κόμματα ή χώρες. Όμως το κίνημα μας ξεπερνάει τα σύνορα εκπροσωπώντας τις βασικές αξίες της κοινωνικής δικαιοσύνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι αξίες είναι ο κοινός τόπος που μας ενώνει. Οφείλουμε να γίνουμε η παγκόσμια φωνή της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ισότητας. Η έννοια της ασφαλείας συνδέεται με βαθύτερα ζητήματα που σχετίζονται με την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, την ανισότητα, τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η δική μας μάχη ειναι ιδεολογική. Πρέπει να απονομιμοποιήσουμε όλους αυτούς που χρησιμοποιούν τη βία και τη θρησκεία για να προωθήσουν τους στόχους τους. Γι” αυτό, οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε τα παγκόσμια προβλήματα σύμφωνα με τις δικές μας προτεραιότητες. Δεν μπορούν οι προτεραιότητες αυτές να καθορίζονται αποκλειστικά απο τις αγορές. Γι” αυτό και πρέπει να συμβάλουμε με ιδέες στην μεταρρύθμιση της παγκόσμιας διακυβέρνησης, αλλά και των μεγάλων διεθνών οργανισμών όπως ο ΟΗΕ.»

ΠΟΙΟΙ ΕΦΕΡΑΝ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΙΟΙ ΕΠΕΒΑΛΑΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ- Κατασκευασμένοι Μύθοι και Πραγματικότητα

του  Κωνσταντίνου Ι  Παπαζαχαρίου

‘Εν ‘Αρχή ήν ό Λόγος,….Τό Πνεύμα τού Maastricht.....καί έν συνεχεία..... Η Μνημονίων Κάθοδος        
 '' Βεβαιωθείτε ότι θα πάρετε αποφασιστικά μέτρα για να κτίσετε την  εμπιστοσύνη στις  αγορές''....    
                                                                  Barack Obama to Angela Merkel  &  Nicolas  Sarkozy  
                                                                                                                                8 Μαίου 2010
                                                     
     Ηταν η καθοριστική παρέμβαση, του Προέδρου Obama  τηλεφωνικά (σύμφωνα με τον Εκπρόσωπο Τύπου του Λευκού Οίκου, Robert Gibbs), στην Καγκελάριο της Γερμανίας  Angela Dorothea Merkel  και στον  Πρόεδρο της Γαλλίας  Nicolas Paul Stephane Sarkozy, το Σαββατοκύριακο της  8 & 9 Μαίου 2010, το καλούμενο και ''The Trillion-Dollar Weekend'' (ή €750 δισ.),  πού έβαλε τέλος στην πολύμηνη αναβλητικότητα της EU και στις ατέρμονες συζητήσεις επί συζητήσεων,  αξιωματούχων ένθεν και εκείθεν του Ατλαντικού,  για την  έγκριση και κατάστρωση του πολυπόθητου πακέττου σωτηρίας (rescue package) της Ελλάδος και των υπόλοιπων υπερ-χρεωμένων χωρών της Ευρωζώνης (GIPSI χώρες, πρώην PIIGS).
      '' Οι Ευρωπαίοι θα ανταποκριθούν αποφασιστικά στην κρίση το αργότερο μέχρι το τέλος της ημέρας '' διαβεβαίωσε τον Πρόεδρο Obama η Γερμανίδα Καγκελάριος, τονίζοντας ότι  '' θα μπεί ένα νούμερο  στο πακέττο  διάσωσης, το οποίο θα είναι αρκετά μεγάλο για να πείσει τις αγορές ότι το θέμα έχει διευθετηθεί μιάς διά παντός ''  προσθέτοντας ότι από την πλευρά μας,  ώς ανταπόδοση,
       ''Αναμένουμε από Εσάς να εξασφαλίσετε (!) ότι το ΔΝΤ θa συμφωνήσει να παίξει ένα ρόλο στο πακέττο σωτηρίας''.!!!
                          ( μετά από αυτή την έκκληση δεν θα έπρεπε να συνεχίσω την ανάλυση ! )

    ''Europeans would make a ''decisive response'' to the crisis by later that day, meaning that a number will be attached to the package that was big enough to convince the markets the issue has been settled once  and  for all ''
      '’In return, we want you to make sure (!) that the International Monetary Fund would agree to play a role in the rescue ''.
                                                                                      Angela Merkel  to  President Barack Obama

    Μερικές μέρες πρίν, είχε προετοιμάσει το έδαφος για την παρέμβαση του Obama και συγκεκριμένα την Πέμπτη 6 Μαίου 2010, ο Timothy Geithner, Υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, μετά από συνεννόηση με τον Πρόεδρο Barack Obama στο Λευκό Οίκο.  Εκανε 26 τηλεφωνήματα σε Αμερικανούς Πολιτικούς, Συμβούλους του Λευκού Οίκου, δημοσιογράφους των Washington Post, The New York Times & Wall Street Journal, στον  Ben Bernanke (της FED) και σε στελέχη της, - και δύο στον  Jean-Claude Anne Marie Louis Trichet, ο οποίος την ίδια ημέρα συνεδρίαζε στην Λισαβώνα με τα μέλη του Κυβερνείου της ECB, για θέματα επιτοκίων και πληθωρισμού (!)  και όχι για να αποφασίσουν επί τέλους, για το κατάλληλο πακέττο διάσωσης, των προβληματικών χωρών της Ευρωζώνης ώστε να ηρεμήσουν τις αγορές και να σταματήσουν την επέκταση του πανικού παγκοσμίως. Το μήνυμα του Geithner στον Trichet και άλλους Ευρωπαίους  αξιωματούχους εκείνη την ημέρα και τις ημέρες που ακολούθησαν - και για αυτό το θέμα, στα χρόνια που ακολούθησαν - δεν προέκυψε ξαφνικά. Ο Geithner με την ιδιότητά του ως Υπουργού Οικονομικών και με μακρά εμπειρία στην αντιμετώπιση οικονομικών κρίσεων σε διάφορα κράτη ( Μεξικό, Ταυλάνδη, Ινδονησία, Νότια Κορέα, Βραζιλία κ.τ.λ.), όπως επίσης και στις ΗΠΑ, όπου από την εποχή που ο Barack Obama ανέλαβε την Προεδρία, το οικονομικό επιτελείο μετά από σκληρούς αγώνες εφάρμοζε μεθόδους αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης, ακολουθώντας την πολιτική,  stimulus-verus-austerity (Quantitative Easing ή QA). Ο Geithner είχε κατ' επανάληψη προσπαθήσει, με απ' ευθείας επαφές ή σε διεθνείς Συσκέψεις (G-7, G-20), να πείσει τους αναποφάσιστους Ευρωπαίους συναδέλφους του να καταλήξουν σε κάποιο σχέδιο αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης στην Ευρωζώνη, τον μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο της των ΗΠΑ, όπου το οιοδήποτε οικονομικό της χάος, λόγω των αλληλοσυνδεόμενων οικονομικών συστημάτων, θα αποτελούσε μία μεγάλη απειλή για την υπό εξέλιξη  ανάκαμψη των ΗΠΑ.  Η κυριαρχούσα στις ΗΠΑ, πολιτική της Κυβερνήσεως Obama σε διεθνές επίπεδο, θα εστιάζετο στο να εμποδισθούν οι Ευρωπαίοι Ηγέτες να αναφλέξουν και πάλι την οικονομική κρίση και να σπρώξουν την παγκόσμια οικονομία πίσω στην άβυσσο, από την οποία το οικονομικό επιτελείο των  ΗΠΑ έκανε τιτάνιο αγώνα για να εξέλθει. Ο πυρετός της λιτότητας και του χάους στην Ευρώπη ήταν στις προτεραιότητες των προβλημάτων, για τα οποία οι ΗΠΑ έκαναν προσπάθειες να λύσουν σε συνεννόηση με τους Ευρωπαίους Εταίρους. Στην διεθνή διάσκεψη των G-7 στο Iqaluit του Αρκτικού Κύκλου στον Καναδά τον Φεβρουάριο του 2010, οι Ευρωπαίοι, σύμφωνα με τον Timothy Geithner, συζητούσαν κατά την διάρκεια των γευμάτων, κυρίως για το ελληνικό πρόβλημα, και για την αμετάκλητη ανάγκη εφαρμογής σκληράς λιτότητας και ήταν έξαλλοι για την ελληνική ανεύθυνη καταστροφική σπατάλη και ψευδολογία, με διάθεση για σκληρά τιμωρία τους. Ο Geihtner τους προέτρεψε να εφαρμόσουν αξιόπιστο και επαρκώς μεγάλο τολμηρό σχέδιο διάσωσης (και όχι το γελοίο πακέττο στήριξης των €25 δισ. που απεφάσισαν μετά από 2 εβδομάδες, το οποίο δεν έφθανε καν για  να καλύψει τις δανειακές ανάγκες της χώρας μέχρι την άνοιξη και το οποίο επί πλέον απαιτούσε εφαρμογή  σκληρών μέτρων λιτότητας), ώστε να διαβεβαιώσουν αξιόπιστα τις αγορές ότι δεν θα επιτρέψουν χρεοκοπίες χωρών τους ή την κατάρρευση του παγκόσμιου  τραπεζικού συστήματος. Και ότι ή κρίση θα έπρεπε να λυθεί τόσον από Ευρωπαικές Κυβερνήσεις όσον και από την Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα, σε συνεργασία. Από την πλευρά τους οι ΗΠΑ θα υποστήριζαν μία μεγαλύτερη οικονομική συμμετοχή  από το ΔΝΤ, αλλά όχι ώς αντικατάστατο μίας περισσότερο ουσιαστικής Ευρωπαικής δέσμευσης. Είπε επί πλέον στους Ευρωπαίους, ότι εάν σχεδίαζαν να ''κρατήσουν κάτω πατημένο το λαιμό της Ελλάδας'', θα έπρεπε να βεβαιώσουν τις αγορές με το κατάλληλο πακέττο στήριξης, ότι δεν θα επέτρεπαν χρεοκοπίες κυρίαρχων κρατών ή την κατάρρευση τραπεζικών συστημάτων επί πλέον δε ότι θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν το ελληνικό πρόβλημα χαλαρά και χωρίς υπερβολές,  .  
  ''Απλώς μην το παρακάνετε'', τους είπε. ''Εάν δεν εξαλείψετε τον κίνδυνο της  καταστροφικής αποτυχίας,  δεν υπάρχει πιθανότητα να λύσετε αυτό το πρόβλημα''.
                                                                                                                                   Timothy Geithner
                                                                                                       G-7 , Iqaluit, Canada, February 2010

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

Κενό μνήμης;

Ο Βαγγέλης Βενιζέλος θέλησε να δώσει (τη δική του) ερμηνεία στο ποιος οδήγησε στη συγκυβέρνηση με την ΝΔ., ενώ ο ένας μετά τον άλλο, τα μέλη της σημερινής ηγετικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ αφήνουν να εννοηθεί ότι ο Παπανδρέου οδήγησε στη συγκυβέρνηση με την ΝΔ, ξεκινώντας από τον Ιούνιο του 2011.
Ας κάνουμε λοιπόν, μια σύντομη αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν
Ιούνιος 2011…Παραιτήσεις βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και ατέλειωτες δηλώσεις που αμφισβητούν την κυβέρνηση και τους χειρισμούς της.

  • Παραίτηση των βουλευτών Λιάνη και Αθανασιάδη, παραίτηση από το ΕΣ του πρώην Υπουργού Κοτσακά.
  • Ο βουλευτής Μίμης Ανδρουλάκης  με "κείμενο – παρέμβαση" υποστηρίζει ότι πρέπει να σχηματιστεί άμεσα κυβέρνηση ευρείας εμπιστοσύνης με πρωτοβουλία του Προέδρου της Δημοκρατίας
  • Με την επιστολή τους 16 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ζητούν από τον πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου, να βάλει τέλος στις λευκές επιταγές από την κοινοβουλευτική ομάδα ενόψει του μεσοπρόθεσμου . Το κείμενο υπογράφουν οι Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, Βασίλης Γερανίδης, Τόνια Αντωνίου, Σοφία Γιαννακά, Έκτωρ Νασιώκας, Εύα Καϊλή, Νίκος Σαλαγιάννης, Παναγιώτης Κουρουμπλής, Σούλα Μερεντίτη, Γιώργος Ρομπόπουλος, Όλγα Ρεντάρη-Τέντε, Κώστας Καρτάλης, Πάρις Κουκουλόπουλος, Μιχάλης Τζελέπης, Δημήτρης Λιντζέρης, Βασίλης Τόγιας.
  • Σε συνεδρίαση του Κοινοβουλευτικού Τομέα Εργασίας του Κινήματος, τέσσερις βουλευτές, η Τόνια Αντωνίου, ο Βασίλης Γερανίδης, ο Βασίλης Τόγιας και ο Νίκος Ζωίδης, ζήτησαν καθαρά και ξάστερα εκλογές εδώ και τώρα, θέτοντας ζήτημα πολιτικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης.
  • η Βάσω Παπανδρέου στοχοποίησε τον υπουργό Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου. 
  • Τη φρασεολογία της ΝΔ για τους χειρισμούς της κυβέρνησης χρησιμοποίησε και ο Παναγιώτης Κουρουμπλής:
  • Έλλειμμα ανάπτυξης στην πολιτική της κυβέρνησης διαπίστωσαν η Έλενα Παναρίτη και ο Ανδρέας Μακρυπίδης. 
  • Πολύ σκληρός εμφανίστηκε ο Πάρης Κουκουλόπουλος. Έθεσε το θέμα της "πλατείας" και το θέμα της μετανάστευσης Ελλήνων στο εξωτερικό, ζητώντας τέλος στην πολιτική των διλημμάτων.
  • “ Επιστροφή στον σοσιαλισμό πρότεινε ο Λάμπρος Μίχος.
  • Ως κόκκινη γραμμή έθεσε την επιβάρυνση στους μισθωτούς ο Βασίλης Τόγιας. “Το μεσοπρόθεσμο πρέπει να πάρει διαζύγιο με τις λογικές περικοπών του πρώτου μνημονίου. Γι’ αυτό, κανένα βάρος και κανένα κόψιμο σε μισθωτούς και συνταξιούχους”.
  • Ο Νίκος Σαλαγιάννης έθεσε ζήτημα υλοποίησης του μεσοπρόθεσμου. 
  • "Όχι" στη νέα δανειακή σύμβαση είπε η Κατερίνα Μπατζελή:
  • Η Χρ. Αράπογλου κάλεσε τη Βουλή να ακούσει την “πλατεία”, 
  • Να εγκρίνει η “πλατεία” το δημοψήφισμα ζήτησε ο Γιάννης Αμοιρίδης και επιτέθηκε στην κυβέρνηση. 
  • Ριζικό ανασχηματισμό αντιπρότεινε ο Δημήτρης Κρεμαστινός. 
  • “ Συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ εισηγήθηκε ο Έκτωρ Νασιώκας και ζήτησε παραιτήσεις υπουργών.  
  • Η Τόνια Αντωνίου ζήτησε εκλογές, όπως και ο Νίκος Ζωίδης. “Δεν μου έχει εξηγηθεί επαρκώς γιατί οι εκλογές είναι εγκληματικές”, είπε, ενώ στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Δημήτρης Βαρβαρίγος. “Ο κόσμος βλέπει σκοτάδι. Φέρτε το μεσοπρόθεσμο με 180, και αν γίνεται να πάμε σε εκλογές”. Επίσης, πρόωρες εισηγήθηκε και ο Βασίλης Γερανίδης. “Η μόνη λύση είναι εκλογές, γιατί ούτως ή άλλως θα συρθούμε σε αυτές”.
Αυτά για να επουλώσουμε τα κενά μνήμης.....

Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014

Γραφείο Τυπου Γ. Παπανδρέου: Καμία κουβέντα από κανέναν, ούτε από την αξιωματική αντιπολίτευση, για το πώς θα δημιουργήσουμε, υγιώς, νέο πλούτο.

Ο Πρωθυπουργός, στην προσπάθειά του να απαντήσει στην πλειοδοσία υποσχέσεων του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, καταφεύγει σε ισχυρισμούς που τον εκθέτουν ανεπανόρθωτα.

Όπως έχουν εκτεθεί ανεπανόρθωτα και άλλοι κατά το παρελθόν, προβάλλοντας παρόμοιους ισχυρισμούς, αλλά για τους δικούς τους λόγους.

Και τούτο, γιατί: 

Πρώτον, το προεκλογικό Πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ το 2009 ήταν το πιο μετριοπαθές πρόγραμμα κόμματος εξουσίας - σε ότι αφορά στις πολιτικές παροχών - στην ιστορία της Μεταπολίτευσης. Ήταν όμως ριζοσπαστικό, διότι έθετε επί τάπητος και αντιμετώπιζε ουσιαστικά και ριζικά τα χρόνια προβλήματα του ελληνικού κράτους και του πολιτικο-οικονομικού συστήματος. 

Για αυτό, αγκαλιάστηκε από υγιείς παραγωγικές δυνάμεις και φορείς, ενώ στηρίχτηκε ως η μόνη λύση για τη χώρα από όλα ανεξαιρέτως τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ - για όσους το έχουν ξεχάσει.

Δεύτερον, το προεκλογικό Πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ το 2009 ουδεμία απολύτως σχέση έχει με τα Ζάππεια 1, 2 και 3, τα ισοδύναμα μέτρα των 18 δις ευρώ, αλλά και τα όσα εξίσου ανεύθυνα εξαγγέλλει ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, σήμερα. 

Όποιος ψάχνει για λαϊκισμό, μπορεί να βρει πολύ ικανοποιητικές δόσεις σε όσα εξήγγειλαν οι κύριοι Σαμαράς και Τσίπρας ως αρχηγοί αξιωματικής αντιπολίτευσης τα τελευταία χρόνια.     

Τρίτον, επίσης για όσους το έχουν ξεχάσει, δίνουμε σε πλήρη ανάπτυξη την τότε πρόταση και το ακριβές νόημα του «λεφτά υπάρχουν»: «Λεφτά υπάρχουν, αν τα διεκδικήσεις, αν προσελκύσεις επενδύσεις, αν νοικοκυρέψεις το κράτος, αν αξιοποιήσεις τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας, ώστε να αβγατίσουν και να δημιουργήσουν νέο πλούτο. Αλλά αυτά θέλουν σχέδιο και θέλουν σχέδιο που να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, όχι το συμφέρον των κομματικών παραγόντων, των «ημέτερων» και των ισχυρών στη χώρα μας».

Είναι ακριβώς αυτά τα συμφέροντα που δείχνει να υπηρετεί όλο και περισσότερο η σημερινή κυβέρνηση. Δεν είναι τυχαία η πρωτοφανής της ασυλία. Ούτε, αντιθέτως, ο πόλεμος που δέχτηκε η κυβέρνηση Παπανδρέου.

Και είναι ακριβώς αυτό που δεν κάνει η σημερινή κυβέρνηση: σχέδιο για νέο παραγωγικό πρότυπο. Καμία κουβέντα από κανέναν, ούτε από την αξιωματική αντιπολίτευση, για το πώς θα δημιουργήσουμε, υγιώς, νέο πλούτο.   

Τέταρτον, αν θέλει η σημερινή κυβέρνηση να ξαναθυμηθεί «τι μας έφερε σε αυτή την κατάσταση», είναι πολύ απλό:

Ας ξαναδιαβάσουν τον προϋπολογισμό του 2013. Και για να το κάνουμε πιο λιανά, αναφερόμαστε στην αποδοχή από το σύνολο της ΝΔ, ότι το έλλειμμα του 2009 δεν ήταν το 6%, όπως επισήμως ενημέρωνε η τότε κυβέρνηση της ΝΔ την ΕΕ, λίγα μόλις 24ωρα πριν από τις εκλογές, αλλά ήταν 36 δις Ευρώ, ή 15,6%.  

Αποτέλεσμα; Διπλασιασμός του χρέους της χώρας μέσα σε λιγότερο από 5 χρόνια.

Αυτά τα δεδομένα διαμόρφωσαν το πλαίσιο της ακολουθούμενης πολιτικής, την οποία το σύνολο των μελών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ ψήφισε κατά την ψηφοφορία για την έγκριση του προϋπολογισμού του 2013, συμπεριλαμβανομένου του κ. Καραμανλή.

Ο προϋπολογισμός έφερε την υπογραφή του κ. Πρωθυπουργού. 

Ας μην κρύβονται, λοιπόν, πίσω από κατασκευασμένα συνθήματα και ας σεβαστούν την ίδια τους την υπογραφή. 

Τα μνημόνια δεν θα είχαν λόγο ύπαρξης εάν ήταν διαφορετικά τα δεδομένα. Αλλά αυτά τα δεδομένα μας απέκλεισαν από τις αγορές και μας οδήγησαν στο να ζητηθεί βοήθεια από τους εταίρους. 

Και τα δεδομένα αυτά, δεν τα διαμόρφωσε το ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ διαχειρίστηκε μια πραγματικότητα που είχε διαμορφώσει η Κυβέρνηση της ΝΔ επί 5 χρόνια. 

Εκεί ας ψάξουν για τους εμπρηστές της ελληνικής οικονομίας. Μια κυβέρνηση των προσλήψεων από το παράθυρο, της παντελούς αδυναμίας ελέγχου της σπατάλης, των πελατειακών διευθετήσεων για μικρά ή μεγάλα συμφέροντα, κοκ.

Πέμπτον, το πιο ανησυχητικό είναι η απόλυτη σύμπνοια σημερινής κυβέρνησης και σημερινής αντιπολίτευσης στο να μη λένε λέξη για το τι πραγματικά μας οδήγησε στην κρίση - απόλυτη σιγή για το έγκλημα σε βάρος της χώρας μέχρι το 2009.

Δείχνουν, όλοι τους, να μην έχουν καταλάβει τίποτα ή να μην θέλουν να καταλάβουν τίποτα.

Αναδεικνύεται έτσι για ακόμη μία φορά η σημασία της πρόσφατης ομιλίας του Γιώργου Παπανδρέου στα εγκαίνια της έκθεσης "Από τον Ανένδοτο στην Αλλαγή". Δύο μόνο αποσπάσματα:

"…Δεν είναι τυχαίο, ότι οι συντηρητικοί αριστερά και δεξιά, θέτουν το κυβερνητικό τους δίλημμα, μιλώντας και οι δύο για την «Έξοδο από το Μνημόνιο» και τη «Μεταμνημονιακή Ελλάδα».
Διαγωνίζονται σε μια δήθεν φιλολαϊκή ρητορική.
Αρνούμαι να μπω στο δίλημμα αυτό.
Είναι οι δύο όψεις του ίδιου συντηρητικού νομίσματος.
Μιλούν για την μεταβατική περίοδο.
Δεν μιλούν για το που θα μεταβούμε.
Στην ουσία και οι μεν και οι δε, πράττουν ότι και με το δημοψήφισμα του 2011.
Θέτουν ένα ψευτοδίλημμα.
Κρύβονται από τα πραγματικά προβλήματα.
Γιατί;
Μήπως γιατί τους βολεύει το γνωστό πελατειακό παιχνίδι;
Αυτό της νομής της εξουσίας, αντί της αλλαγής;
Εμείς θέλουμε να μιλήσουμε για τη «Μεταπελατειακή Ελλάδα».
Για την Ελλάδα των αξιών…

…Φαίνεται ότι είναι αρκετοί εκείνοι που θα ήθελαν να ξαναγυρίσουμε στις παλιές μας συνήθειες.
Θα έχετε ακούσει πολλούς να μιλάνε για επιστροφή στην «ομαλότητα» μετά από την περιπέτεια του Μνημονίου – και την ταυτίζουν με μια δήθεν «κανονικότητα».
Ναι, την επιστροφή στα κακώς κείμενα.
Επιστροφή στα τερατώδη ελλείμματα, τα αισχρά μαγειρέματα, το ρουσφέτι, που είχε γονατίσει το δημόσιο. Την αδιαφάνεια στις προμήθειες.
Τα χατίρια σε συμφέροντα, τραπεζίτες και μίντια – την αιχμαλωσία της πολιτικής ζωής του τόπου.
Όλα όσα δημιούργησαν τη φούσκα του 2009, ένα έγκλημα σε βάρος της Ελλάδας και των παιδιών της.
Συντάσσομαι με εκείνους που λένε ότι δεν υπάρχει καμία τέτοια «κανονικότητα» στην οποία πρέπει να επιστρέψουμε.
Η Ελλάδα, παρά τους αγώνες δύο δεκαετιών, για να μην πω δύο αιώνων, έχει ακόμη υστερήσεις και αγκυλώσεις μεγάλες.
Για αυτό χρειάζεται μια επανάσταση.
Την επανάσταση του αυτονόητου.
Τώρα είναι η ευκαιρία να γίνουμε μια σύγχρονη δημοκρατία, με θεσμούς και αξιοπιστία, που συνομιλεί ισότιμα με όλους γιατί είναι άξια σεβασμού από όλους". 

ΥΓ. Με την ευκαιρία και με αφορμή σημερινό δημοσίευμα σχετικό με την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, στην ίδια εφημερίδα που φιλοξενεί τη συνέντευξη του κ. Πρωθυπουργού, σημειώνεται τούτο:

Ο Γιώργος Παπανδρέου, ό,τι έχει να πει το λέει ο ίδιος, δημοσίως και με παρρησία. Ως εκ τούτου, ούτε ανάγκη καταφυγής στον χώρο της φαντασίας υπάρχει, ούτε πολύ περισσότερο οποιασδήποτε κίνησης που θα τον ανάγκαζε να δώσει απαντήσεις. 
Όλα στην ώρα τους.

Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2014

Γιώργος Παπανδρέου: η πρόκληση είναι, αν είμαστε έτοιμοι να αποτελέσουμε μία πραγματική συλλογική δύναμη ή θα πορευτούμε ο καθένας μόνος του, χωρισμένοι σε δόγματα, θρησκείες και σύνορα

Ο Γιώργος Παπανδρέου, άνοιξε με ομιλία του τις εργασίες Συνεδρίου της Royal Bank of Scotland, στο Λονδίνο, με θέμα την κρίση και τις επιπτώσεις της αλλά με έμφαση στις προοπτικές για την Ευρώπη.

Στην ομιλία του, ο Γιώργος Παπανδρέου, αναφέρθηκε στις γεωπολιτικές εξελίξεις ανατολικά και νότια της Ευρώπης. Τις συνέδεσε μάλιστα, με τον τρόπο που η Ευρώπη αντιμετώπισε την δημοσιονομική κρίση, τονίζοντας πως ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε ως Ευρώπη τα εσωτερικά μας ζητήματα, είχε αντίκτυπο και στις εξωτερικές μας σχέσεις. Απωλέσαμε έτσι, την «ήπια ισχύ» της Ευρώπης και τη δυνατότητά μας να ανταποκριθούμε άμεσα και αποτελεσματικά στις εξελίξεις στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή.

«Αντιμετωπίζοντας τα προβλήματά μας με ένα στενό, εθνικό ή εθνικιστικό τρόπο, αγνοώντας πως οι εξελίξεις γύρω μας, σύντομα θα επηρεάσουν τα πραγματικά μας εθνικά συμφέροντα», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Τόνισε πως οι εμπειρίες που πρέπει να έχει αποκομίσει η Ευρώπη από τη διαχείριση της κρίσης είναι:
Προτεραιότητα στις μεταρρυθμίσεις, όχι στη δογματική λιτότητα.
Συλλογικές απαντήσεις ώστε να μετριάζουμε τις επιπτώσεις των κρίσεων. Ο καθένας μόνος του, δεν γίνεται, πολύ περισσότερο σε περιβάλλον παγκοσμιοποίησης.
Δημιουργία ευρύτερων συναινέσεων για αλλαγές στις κοινωνίες μας. Αυτό βεβαίως, προϋποθέτει την ύπαρξη του απαραίτητου χρόνου.

Ιδιαίτερη και αναλυτική αναφορά, έκανε στα επιτεύγματα της προσπάθειας των Ελλήνων τα τελευταία χρόνια, επισημαίνοντας ότι, μπορούν και πρέπει όσοι λόγω και της κρίσης είχαν επιφυλάξεις έναντι της Ελλάδας, να την βλέπουν με εμπιστοσύνη.

Όσον αφορά, το ερώτημα: Που πάμε τώρα;

Στην Ευρώπη συνεχίζουν να υπάρχουν ανισορροπίες. Ένα κοινό νόμισμα δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει μέσα σε πολλαπλές αγορές ομολόγων, με διαφορετικά επιτόκια, δίχως μια κανονική τραπεζική ένωση. Η πραγματική οικονομία παραμένει στεγνή από την έλλειψη ρευστότητας. Η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα μπορεί να προχωρήσει σε μία ποσοτική χαλάρωση, αλλά ο μηχανισμός μετάδοσης αυτών των μέτρων είναι προβληματικός και οι διάφορες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις εντός της Ευρωζώνης, δεν θα έχουν ενιαία επιτόκια. Και οι ίδιες οι Τράπεζες, είναι πιθανό να κοιτάξουν περισσότερο το δικό τους ισοζύγιο παρά την δανειοδότηση επιχειρήσεων.

Η ανεργία παραμένει το μεγάλο εμπόδιο, όχι μόνο για τις κοινωνίες αλλά και τις ίδιες τις τράπεζες, οι οποίες είναι αντιμέτωπες με όλο και περισσότερα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.

Τι πρέπει να κάνουμε; Τι πρέπει να γίνει πλέον στην Ευρώπη;


Ο Γιώργος Παπανδρέου, σημείωσε πως «το τι πρέπει να γίνει, δεν είναι πλέον οικονομικό ζήτημα. Είναι πολιτικό. Και η πρόκληση είναι, αν είμαστε έτοιμοι να αποτελέσουμε μία πραγματική συλλογική δύναμη ή θα πορευτούμε ο καθένας μόνος του, χωρισμένοι σε δόγματα, θρησκείες και σύνορα.

Η Ευρώπη θα μπορούσε και θα έπρεπε να είναι το μοντέλο μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης και αντιμετώπισης κοινών απειλών. Παρά τις εθνοτικές και πολιτισμικές διαφορές βρήκαμε τρόπους συνεργασίας, μιας συνεργασίας βασισμένης σε αξίες και συμφέροντα που ξεπερνούσαν τα έθνη μας. Βασιστήκαμε στο κοινό καλό.

Πρέπει σήμερα και πάλι να λάβουμε τολμηρές πολιτικές αποφάσεις.
Περισσότερη ή λιγότερη Ευρώπη;

Επιθυμώ περισσότερη Ευρώπη. Επιθυμώ μια τραπεζική ένωση. Συντονισμό των δημοσιονομικών πολιτικών. Ευρωομόλογα για την αντιμετώπιση και των επιμέρους χρεών αλλά και την ανάπτυξη ιδιωτικών επενδύσεων. Η Ευρώπη μπορεί να γίνει υπόδειγμα Πράσινης Ανάπτυξης κι αυτό έχει τη δική του ξεχωριστή γεωπολιτική σημασία σήμερα. Χρειαζόμαστε συντονισμένη κοινωνική πολιτική για την ανεργία. Για παράδειγμα, ένα Erasmus για τους άνεργους. Χρειαζόμαστε κοινή Άμυνα – κοινό ευρωπαϊκό στρατό. Κοινή φορολογική πολιτική, αντιμετώπιση της φοροαποφυγής και φοροδιαφυγής.

Όχι όμως να τα φορτώσουμε όλα αυτά σε μία Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Ούτε περισσότερη Ευρώπη σημαίνει περισσότερη ισχύ στη γραφειοκρατία των Βρυξελλών ή σ’ ένα ευρωπαϊκό διευθυντήριο.

Μπορούμε να έχουμε Δημοκρατία, πέρα από τα σύνορα.
Μπορούμε να είμαστε ξανά καινοτόμοι, δημιουργώντας έναν Ευρωπαϊκό «Δήμο» με κοινωνικό και πολιτικό χώρο για συμμετοχική δράση πέρα από σύνορα.
Γιατί όχι άμεση εκλογή του Προέδρου της ΕΕ από τους Ευρωπαίους πολίτες;
Γιατί όχι δημοψηφίσματα σε όλη την Ευρώπη;
Γιατί όχι κοινές πολιτικές μετανάστευσης, δίνοντας πανευρωπαϊκά δικαιώματα στους ανθρώπους αυτούς.
Γιατί όχι μια κοινή πολιτική ιθαγένειας;
Γιατί να μην χρησιμοποιήσουμε τις νέες τεχνολογίες για διαβούλευση πάνω στις πολιτικές μας;

Ξέρω πως πηγαίνω κόντρα στο ρεύμα με αυτά.

Όμως, ή θα δράσουμε από κοινού και θα ενώσουμε δυνάμεις ή θα αντιμετωπίσουμε τη διάλυση του Ευρωπαϊκού μας οράματος. Από εμάς εξαρτάται.

Χθες το απόγευμα, στο πλαίσιο του Συνεδρίου, ο Γιώργος Παπανδρέου και ο πρώην Πρωθυπουργός της Ιταλίας, Μάριο Μόντι, συζήτησαν ενώπιον των συμμετεχόντων τις προοπτικές για την Ευρώπη.

Η συζήτηση έγινε, αφού είχαν γίνει γνωστές οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Μάριο Ντράγκι.

Οι αποφάσεις χαρακτηρίστηκαν και από τους δύο θετικές. Επισημάνθηκε ωστόσο, ότι θα μπορούσαν να έχουν ληφθεί πολύ νωρίτερα.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, υποστήριξε επίσης – και ο Μάριο Μόντι εξέφρασε την συμφωνία του, ότι είναι αναγκαίο να συνοδευτούν από αποφάσεις που θα ενισχύουν μια κοινή πολιτική δημοσίων επενδύσεων, ιδιαιτέρως για την πράσινη – βιώσιμη ανάπτυξη, όπως για παράδειγμα στην ενέργεια, ώστε και να ενισχύεται η αποτελεσματικότητα των υποδομών για το κοινό καλό σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της ΕΕ και να δημιουργούνται θέσεις εργασίας, κάτι που αποτελεί μείζον ζητούμενο και να καταστεί η Ευρώπη ανταγωνιστική εκεί που μπορεί να έχει την υπεροχή, έναντι των αναδυόμενων αγορών.

Αυτό το τελευταίο, χαιρετίστηκε ιδιαιτέρως από τους συμμετέχοντες, καθώς οι επενδυτές που σήμερα προβληματίζονται λόγω του γενικότερου ασταθούς περιβάλλοντος, θα μπορούσαν να βρουν μια διέξοδο για τις επενδύσεις τους – κάτι που βεβαίως, θα σήμαινε πολλαπλά οφέλη για όλη την Ευρώπη.